เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 56 ถอนรากต้องถอนโคน
แม้สวีอิ้งจะหยั่งรู้คัมภีร์เซียนถัวยวี่ รู้ว่าการฝึกฝนวิชานี้จะทำให้พลังหยางดั้งเดิมหมดสิ้น ค่อยๆ กลายเป็นหน้าชายกายหญิง ทว่ากลับไม่รู้ว่าพลังหยางดั้งเดิมสูญสิ้นไปได้อย่างไร จึงอดเกิดความสนใจขึ้นมามิได้
คุณชายใหญ่ตระกูลโจว โจวจื๋อพุ่งทะยานขึ้นมาจากเบื้องล่างด้วยเสียงหวีดหวิว ร่างของเขาอยู่กลางอากาศ เต๋าลักษณ์เบื้องหลังแปรเปลี่ยนเป็นวานรคลั่งขนทอง กรงเล็บเท้าจิกลงบนเปลือกไม้ ร่างกายมหึมาขนานไปกับพื้นดิน วิ่งทะยานขึ้นสู่เบื้องบนอย่างบ้าคลั่ง แม้จะยังอยู่ห่างจากสวีอิ้งอีกสิบกว่าจั้ง ก็ซัดหมัดตูมเข้ามาอย่างดุดัน!
ท่วงท่านั้นคลุ้มคลั่ง บ้าคลั่งยิ่งกว่าอสูรวัวเสียอีก วิธีการต่อสู้เช่นนี้ ทุกหมัดที่ซัดออกไป หมัดของเต๋าลักษณ์วานรคลั่งขนทองสูงหลายจั้งเบื้องหลังก็ซัดออกไปพร้อมกัน ลำพังเพียงลมหมัด ก็ทำให้เปลือกไม้ต้นฮวยยักษ์ที่ใหญ่โตประดุจเสื่อระเบิดแตกกระจายออกเป็นระลอก
สวีอิ้งสำแดงอสรพิษปาแปดกระบวนท่า งูหลามยักษ์พันรัดรอบกาย เข้าปะทะอย่างหักหาญ ทว่ากลับถูกสะเทือนจนโลหิตลมปราณพลุ่งพล่าน ร่างดีดลอยขึ้นไปบนต้นไม้อย่างต่อเนื่อง เต๋าลักษณ์อสรพิษปาก็พวยพุ่งควันออกมาประหนึ่งควันธูป โลหิตลมปราณสลายตัวออกไปไม่ขาดสาย!
ทันใดนั้นสวีอิ้งก็ตั้งดัชนีกระบี่ นิ้วชี้และนิ้วกลางมือซ้ายแนบชิดกัน นิ้วโป้งกดทับนิ้วก้อยและนิ้วนาง แทงสองนิ้วตรงไปข้างหน้า