เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 55 สตรีแห่งยุทธภพช่างงดงามเย้ายวน
"ทว่า เหตุใดต้นฮวยจึงต้องฆ่าเขาด้วยเล่า?" หยวนเว่ยหยางรู้สึกคลางแคลงใจยิ่งนัก
หากต้นฮวยไม่ลงมือ ก็คงไม่ถึงกับต้องตาย
ลำต้นของมันมหึมา รากแขนงมากมาย ฝังลึกอยู่ใต้พิภพ ลำต้นใต้ดินอาจใหญ่กว่าบนผืนดินหลายเท่าทวีคูณ การคิดจะสังหารชีวิตอันยิ่งใหญ่เช่นนี้ นับว่ายากเย็นแสนเข็ญยิ่ง
ทว่าเมื่อมันลงมือ ก็ย่อมจะถูกโจวฉียวิ๋นจับจุดซ่อนเร้นแห่งจิตวิญญาณและสติรับรู้ของมันได้ จนกระทั่งถูกปลิดชีพลงในที่สุด!
"ต้นฮวยยักษ์คงคิดจะหาร่างใหม่เพื่อกำเนิดใหม่กระมัง โจวฉียวิ๋นเป็นตัวตนที่แข็งแกร่งที่สุดที่นี่ ทั้งยังได้รับบาดเจ็บ หากไร้เรี่ยวแรงจะขัดขืนมัน ก็ย่อมสามารถเข้ายึดร่างโจวฉียวิ๋นได้ ถึงอย่างไร มันก็เหลืออายุขัยเพียงแปดพันปีเท่านั้น"
สวีอิ้งสะท้อนใจยิ่ง กล่าวว่า "ชีวิตของพวกเราสั้นยาวไม่เกินร้อยปี ต่อให้บำเพ็ญเพียรอย่างยากลำบากเฉกเช่นบรรพชนตระกูลโจว ก็มีอายุขัยเพียงสามร้อยกว่าปีเท่านั้น ต้นฮวยยักษ์แม้พลังชีวิตจะขาดสะบั้น ทว่าก็ยังมีอายุขัยอยู่อีกตั้งแปดพันปี การที่มันยอมสละอายุขัยแปดพันปีไปเพื่อแย่งชิงร่างของมนุษย์ที่เกิดเช้าตายค่ำ ย่อมไม่คุ้มค่ากับการสูญเสียเลยแม้แต่น้อย"
หยวนเว่ยหยางใคร่ครวญดู แล้วกล่าวว่า "คงเป็นเพราะยามที่มันเห็นโจวฉียวิ๋นสำแดงแดนซ่อนทิวทัศน์แฝงกาย กางภาพแดนเซียนเสินโจวออกมา ทำให้มันรู้สึกว่าสามารถพึ่งพาวิธีการเช่นนี้เพื่อมีชีวิตอยู่รอดไปชั่วกาลนานได้กระมัง"
สวีอิ้งพลันสะท้านเยือกไปทั้งร่าง