เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 45 จนตรอกสิ้นหนทางไร้แผนการ
เหล่าทหารเมล็ดถั่วเกราะทองยังคงโถมประจัญบานตามกันไปไม่ขาดสาย พุ่งเข้าใส่นกประหลาดสีคราม มีคนล้มตายลงต่อหน้าต่อตาสวีอิ้งอย่างต่อเนื่อง ถูกนกประหลาดจิกจนร่างแหลกเป็นผุยผงแล้วกลืนลงท้อง
ทว่ายังคงมีทหารเมล็ดถั่วเกราะทองโถมขึ้นไปบนร่างของนกประหลาด ใช้กระบี่เขียวในมือเข้าต่อสู้กับนกประหลาด นกประหลาดสำหรับพวกเขาแล้ว ก็ประหนึ่งทวยเทพที่ใหญ่โตกว่าพวกเขานับพันนับร้อยเท่า ยิ่งใหญ่ไพศาลไร้ขอบเขต ทว่าพวกเขากลับหาญกล้าไม่เกรงกลัวความตาย!
แม้พวกเขาจะเป็นเพียงเมล็ดถั่ว ทว่ากลับทำให้สวีอิ้งสะเทือนใจ
เขาโคจรเปิดใช้ถ้ำสวรรค์หนีหวาน สอดลึกลงสู่ทะเลโกลาหล แปรเปลี่ยนพลังงานแห่งทะเลโกลาหลให้กลายเป็นความมีชีวิตชีวาอันไพศาล!
เขาไม่เคยเล่าเรียนวิชานัว ทว่ากลับคิดจะประจัญบานด้วยฐานะนัวซือ!
เขามองสิ่งจำแลงจากถั่วเหลืองเหล่านี้เป็นมนุษย์ มองเป็นมนุษย์ที่มีความคิดและมีชีวิต!
เขาต้องการจะลองก้าวเข้าสู่ขอบเขตที่ตนเองไม่เคยย่างกรายเข้าไปมาก่อนเพื่อคนเหล่านี้!
ระฆังยักษ์ที่กำลังรักษาตัวพลันสะดุ้งตื่น มันสถิตอยู่ภายในถ้ำสวรรค์หนีหวาน รับรู้ได้ทันทีว่าถ้ำสวรรค์แห่งนี้กำลังโคจรช้าๆ ความมีชีวิตชีวาที่พวยพุ่งออกมาจากถ้ำสวรรค์เข้มข้นยิ่งยวด กระทั่งแทรกซึมเข้าสู่ภายในร่างของมัน
ย่อมแน่นอนว่า ความมีชีวิตชีวาชนิดนี้สำหรับมันแล้วมิได้มีประโยชน์เท่าใดนัก มันไร้ซึ่งร่างเนื้อ ไม่อาจใช้ความมีชีวิตชีวาเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บได้