เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 38 เรื่องโกหกพกลมทั้งเพ
ผู้คนภายในวัดต่างรีบเร่งโคจร《อรรถาธิบายกลไกเสวียนจีแห่งสัจธรรมเต๋า》ตามทาง รู้สึกเพียงว่าความเชื่อมโยงระหว่างตนเองกับวัดใหญ่เริ่มเบาบางลงเรื่อยๆ จึงรีบพุ่งทะยานออกไปข้างนอก
ด้านหลัง นัวเซียนชุดขาวเข่นฆ่าตามมาติดๆ
สตรีผู้หนึ่งหันศีรษะกลับไปมอง ก็แลเห็นนัวเซียนชุดขาวหันหลังให้ตน แผ่นหลังแยกออกจากกันไปสองข้าง แผ่นหลังประหนึ่งแปรเปลี่ยนเป็นปากขนาดยักษ์อันน่าสะพรึงกลัวบานหนึ่ง
สตรีผู้นั้นกรีดร้อง ชั่วขณะถัดมาก็ถูกนัวเซียนชุดขาวกลืนกินเข้าไปทั้งตัว!
ผืนหนังของนัวเซียนชุดขาวขยับดิ้นกระดิกอยู่ชั่วครู่ ยามเปิดออกในครั้งถัดไป ก็พ่นโครงกระดูกขาวโพลนออกมาหนึ่งร่าง แล้วโผเข้าใส่คนอื่นๆ ต่อ ร่างของเขาเบาหวิว พลิ้วไหวดั่งสายลม ลอยละล่องไปมาในวัดใหญ่ ทุกครั้งที่จับคนได้คนหนึ่ง แผ่นหลังก็จะเปิดออกแล้วกลืนกินลงไป
ทว่าก็ยังมีคนไม่น้อยหนีรอดออกมานอกวัด สวีอิ่งพาหยวนชี่กระโดดสุดแรง ลอยไปตกลงบนหินยักษ์ก้อนหนึ่ง หยวนชี่กำลังคิดจะกระโดดไปยังหินยักษ์ก้อนถัดไป ก็ถูกสวีอิ่งขวางไว้ "อย่าเพิ่งขยับ!"
เขาโคจรปราณกระบี่อย่างฉับพลัน ฟันฟาดลงหนึ่งกระบี่ ผ่าหินยักษ์ออกเป็นสองซีก
หินยักษ์ก้อนที่พวกเขาเกาะอยู่นั้นมิอาจแบกรับน้ำหนักของพวกเขาได้ จึงค่อยๆ จมดิ่งลงสู่เบื้องล่าง ประหนึ่งก้อนหินจมลงในน้ำ
ผู้คนที่วิ่งกรูตามมาด้านหลังเห็นดังนั้นก็ทำตามเยี่ยงอย่าง พากันกระโดดขึ้นไปบนหินยักษ์ ผ่าหินยักษ์ออกเป็นสองซีก ทว่าคนบนก้อนหินมีมากเกินไป จึงร่วงดิ่งลงสู่เบื้องล่างในทันที ความเร็วยิ่งมายิ่งรวดเร็วขึ้น