เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 35 หน้ากากนัวซือ
《อรรถาธิบายกลไกเสวียนจีแห่งสัจธรรมเต๋า》หาใช่วิชาของเผ่าปีศาจไม่ หยวนชี่จึงมิอาจทำความเข้าใจได้ ร้อนรนจนปลายหางเกาใบหน้า ทำได้เพียงตั้งใจจดจำไว้ก่อน ทว่าความจำของมันก็หาได้ดีเด่นอันใดไม่
ครั้นเมื่อเซียนท่านนั้นอธิบาย《อรรถาธิบายกลไกเสวียนจีแห่งสัจธรรมเต๋า》จบไปหนึ่งรอบ มันก็ยังคงตาโตเบิ่งมองตาปริบๆ อย่างโง่งม
เซียนชุดขาวกล่าวจบ ก็มิจาบัลย์สิ่งใดอีก สงบนิ่งรอคอยให้ทุกคนทำความเข้าใจหยั่งรู้
หยวนชี่รวบรวมความกล้า ชูหางขึ้นสูงลิ่ว ร้องตะโกน "ท่านอาจารย์เซียน อรรถาธิบายอะไรนั่น ข้าเรียนไม่ไหวขอรับ ท่านอาจารย์เซียนพอจะมีวิชาง่ายๆ บ้างหรือไม่? สุดยอดวิชายุทธ์ก็ได้ ข้าไร้วาสนาเซียน ขอเรียนเพียงวิชาตื้นเขินก็พอขอรับ"
ท่านอาจารย์เซียนชุดขาวตาเพ่งจมูก จมูกเพ่งใจ มิหวั่นไหวแม้แต่น้อย
หยวนชี่ตั้งใจมั่นหมายจะขอวาสนาเซียน มีหรือจะยอมปล่อยโอกาสนี้ให้หลุดลอยไป จึงส่งเสียงโหวกเหวกโวยวาย ร้องขอวิชาตื้นเขิน ก่อกวนจนผู้คนรอบด้านมิอาจเข้าสู่สมาธิบำเพ็ญเพียรได้
ในที่สุดเซียนชุดขาวก็ลืมตาขึ้น เอ่ยว่า "เจ้างูเหลือขออย่าได้ส่งเสียงเอะอะ ข้าจะให้วิชายุทธ์แก่เจ้าหนึ่งม้วน เหมาะสมกับปีศาจงูเยี่ยงเจ้า" กล่าวจบ ก็โยนตำราลงมาหนึ่งม้วน เอ่ยว่า "เจ้ากับข้าไร้วาสนาต่อกัน เจ้าไสหัวไปเสีย"