เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 34 คล้อยตามเป็นปุถุชน ฝืนทวนเป็นเซียน
"เซียนกระบี่มารหรือ? ใช้จิตวิญญาณต้นกำเนิดอมตะมาหลอมโอสถหมื่นวิญญาณ?"
ในหัวของสวีอิ่งส่งเสียงวิ้งวิ้ง แหงนมองขึ้นไปเบื้องบน เทวรูปสี่กรองค์นั้นกำลังก้มกายจดจ้องไข่มุกเม็ดนั้น เพียงแต่เทพเจ้าองค์นี้ก็ตายไปแล้วเช่นกัน มีเพียงร่างเปล่า ไร้ซึ่งวิญญาณเทพ
ศีรษะของพระองค์มิได้ระเบิดออก ภายในศีรษะมีแสงสว่างวาบไหว นั่นก็คือบทสวดเซ่นไหว้เรียกวิญญาณที่สวีอิ่งเคยเห็นก่อนหน้านี้นั่นเอง!
บทสวดเซ่นไหว้เหล่านี้สว่างขึ้น ย่อมแสดงว่ากำลังทำงานอยู่อย่างชัดเจน!
ระฆังใหญ่ร้องเตือน "เมื่อครู่มังกรศิลาทั้งสองตัวถูกไอธูปบูชาของเทวรูปมอมเมา บทสวดที่พวกมันท่อง ก็คือบทสวดเซ่นไหว้เรียกวิญญาณ! สองมังกรเทพ สวดจนตนเองต้องตายด้วยตนเอง! หลังจากพวกมันตาย มุกวิญญาณเม็ดนั้นก็จะสูบดึงวิญญาณของพวกมันเข้าไป บดขยี้วิญญาณจนแหลกสลาย หลงเหลือไว้เพียงจิตวิญญาณต้นกำเนิดอมตะเท่านั้น!"
วิธีการเช่นนี้ชั่วร้ายวิปริตยิ่งนัก ภายในศีรษะของเทวรูปสลักไว้ด้วยบทสวดเซ่นไหว้เรียกวิญญาณจนเต็ม บนร่างเทวรูปโอบล้อมด้วยไอธูปบูชาอันทรงพลังถึงขีดสุด เมื่อบทสวดเซ่นไหว้เรียกวิญญาณทำงาน ก็จะดึงดูดสิ่งมีชีวิตที่มีวิญญาณให้เข้ามาใกล้ เมื่อมาถึงใกล้ๆ ก็จะถูกไอธูปบูชามอมเมา จนบังเกิดความงมงายหลงใหล
หลังจากงมงายหลงใหล ก็จะโขกศีรษะคารวะต่อเทวรูป สวดท่องบทสวดเซ่นไหว้เรียกวิญญาณโดยไม่รู้ตัว สวดไปสวดมา ศีรษะของตนเองก็จะระเบิดออก วิญญาณทะลวงพ้นร่างลอยออกมา