เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 32 น้ำแกงยายเมิ่งของเจ้า ผสมน้ำหรือเปล่า?
โจวยี่หังถูกกระบี่เดียวผ่าออกเป็นสองซีก รอยตัดของร่างทั้งสองซีกยังมีรยางค์เนื้อนับไม่ถ้วนดิ้นกระดิกเต้นระบำอยู่กลางอากาศ คล้ายกับต้องการค้นหาร่างอีกครึ่งซีกของตนเพื่อต่อร่างกลับคืนมาใหม่
ทว่าร่างอมตะของเขาอย่างไรเสียก็มีรากฐานมาจากขุมทรัพย์ลับหนีหวัน ยามนี้แม้กระทั่งขุมทรัพย์ลับหนีหวันภายในร่างก็ถูกสวีอิ่งฟันผ่าออกด้วยกระบี่เดียว ไอปราณแห่งชีวิตดับสูญ ร่างอมตะจึงพังทลายลงในทันควัน
ร่างทั้งสองซีกของเขาขยับกระดิกอยู่ชั่วครู่ รยางค์เนื้อพลันสูญสิ้นไอชีวิต ดั่งไส้เดือนที่ตายแล้วร่วงหล่นลงสู่พื้นดินเป็นสาย
นี่คือกระบี่สะท้านภพที่สวีอิ่งหยั่งรู้ได้ต่อหน้าประตูวัด เมื่อก่อนเขาติดขัดที่ระดับการบำเพ็ญเพียร จึงมิอาจสำแดงอานุภาพของกระบี่เล่มนี้ออกมาได้อย่างเต็มที่มาโดยตลอด
จนกระทั่งบัดนี้ เมื่อเขาก้าวเข้าสู่ระยะเคาะด่าน ระฆังใหญ่มิได้แอบสูบปราณต้นกำเนิดของเขาอีกต่อไป จึงนับเป็นครั้งแรกที่เขาสำแดงอานุภาพของกระบวนท่านี้ออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ!
กระบี่เล่มนี้เที่ยงตรงสงบสุขุม ผึ่งผายเปิดเผย ยิ่งเผชิญศัตรูแกร่งก็ยิ่งแกร่ง ปราณกระบี่ที่รั่วไหลออกมาในยามที่สังหารโจวยี่หัง ฟันผ่าต้นไม้ใหญ่เสียดฟ้าสี่ต้นออกเป็นสองซีกตามเส้นกึ่งกลาง ใบไม้อีกสามหมื่นแปดพันสี่ร้อยใบ รวมถึงวัชพืชอีกจำนวนหนึ่ง และเส้นผมอีกเล็กน้อย
"เพลงกระบี่กระบวนท่านี้ ให้ชื่อว่า 'ทลายภพ' ก็แล้วกัน" สวีอิ่งสลายปราณกระบี่ คิดในใจ