เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 25: แฝงทัศนะเร้นกายสามารถอายุยืนยาว
สวีอิ่งยืนอยู่บนหัวเรือ ทอดสายตามองไปยังสองฟากฝั่ง แลเห็นสองฝั่งแม่น้ำไน่เหอ ขุนเขาและสายน้ำสั่นสะเทือนไหวไม่หยุด ปรโลกยังคงรุกรานโลกหยางอย่างต่อเนื่อง มีเทือกเขาและลำน้ำผุดขึ้นมาจากอีกโลกหนึ่งไม่ขาดสาย บดเบียดภูผาและผืนแผ่นดินเดิมของสองฟากฝั่ง เสียงดังกึกก้องน่าสะพรึงกลัวยิ่ง!
เรือนหอคอยแล่นฝ่าสายน้ำอย่างรวดเร็ว ความเร็วยิ่งมายิ่งฉับไว ขุนเขาสองฟากฝั่งวูบผ่านไปในพริบตา สวีอิ่งลอบตระหนกในใจ “เรือลำนี้เกรงว่าอีกไม่นานคงแล่นไปได้ไกลนับร้อยลี้!”
สถานที่ที่เขาเคยไปเยือนไกลที่สุดก็เพียงร้อยลี้เท่านั้น เพลานี้อยู่บนเรือจึงกระสับกระส่ายเล็กน้อย “หากนางไม่ส่งข้ากลับมา ข้ายังจะจำทางได้หรือไม่? ข้ายังเคยได้ยินมาว่า มีคนบางพวกชอบหลอกลวงคน……”
ในห้วงสมองของเขา ระฆังใหญ่แสยะยิ้มเย็นชา คิดในใจ “เจ้าหนุ่มนี่ถูกสตรีปีศาจหลอกก็ยังไม่รู้ตัว! นางต้องมีแผนการอื่นแน่ ไม่รู้ว่าต้องตาอะไรในตัวสวีอิ่ง”
สวีอิ่งไม่รู้ว่ามันกำลังคิดสิ่งใด จึงเอ่ยถามดรุณีน้อยในโลงศพ “สิ่งใดคือการเพ่งนึกดำรงรูป?”
ระฆังใหญ่เดือดดาลยิ่ง “เจ้าเด็กระยำ บังอาจถามศัตรูของข้าแต่ไม่ถามข้า! หากเจ้าถามข้า มีหรือที่ข้าจะไม่ตอบ? เดี๋ยวก่อน เหมือนเขาเคยถามข้าแล้ว ทว่าข้าลืมบอกไป บอกเพียงวิธีเพ่งมองภายใน ประมาทไปจริงๆ ถูกนางปีศาจชิงตัดหน้าไปจนได้”