เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 23: ยืนหยัดโดดเด่น แตกต่างจากโลกหล้า
“บังอาจ!”
โจวหยางสีหน้าหม่นทะมึนลง ต้นไม้เฟิ่งหัวระเบิดพลังออกไปตามปราณของเขา เพียงชั่วพริบตา กิ่งก้านสาขาแต่ละกิ่งต่างกวัดแกว่งกระบี่วิเศษนับร้อยเล่ม ดั่งเทพมารร้อยกร พุ่งแทงตรงเข้าใส่สวีอิ่ง!
กระบี่วิเศษเหล่านั้นบินพลิกคว่ำหงายขึ้นลง บ้างเร็วบ้างช้า คล่องแคล่วปราดเปรียวยิ่งยวด ชวนให้ลายตาพร่ามัว!
สวีอิ่งเคยเห็นวิชากระบี่ของเทพเจ้ายักษ์มาก่อน เทพเจ้ายักษ์สามารถควบคุมกระบี่ได้พร้อมกันสี่เล่ม สองมือถือไว้คนละเล่ม และใช้พลังจิตควบคุมกระบี่บินอีกสองเล่ม
วิชากระบี่ของมันเคยทำให้สวีอิ่งต้องเสียเปรียบครั้งแล้วครั้งเล่า กระทั่งกระดูกสะบักยังถูกแทงทะลุ เกือบจะเอาชีวิตไม่รอด!
ทว่าเมื่อเทียบกับวิชากระบี่ปราบปีศาจโจวเทียนของโจวหยางแล้ว วิชากระบี่ของเทพเจ้ายักษ์กลับมิคุ้มค่าให้เอ่ยถึงแม้แต่น้อย
ยามที่วิชากระบี่ปราบปีศาจโจวเทียนร่ายรำออกมา กระบี่วิเศษนับร้อยเล่มพุ่งทะยานสอดประสานไปมา ร่ายรำกระบวนท่ากระบี่ที่แตกต่างกัน ดุจดั่งเทพเจ้าผู้ใช้วิชากระบี่บินได้นับร้อยตนกำลังร่ายรำเพลงกระบี่หลากกระบวนท่าเข้าจู่โจมสวีอิ่งพร้อมๆ กัน!
หากมิเคยร่ำเรียนวิชากระบี่มาก่อน เกรงว่าเพียงแค่การปะทะกันในยกแรก แขนขาและศีรษะคงถูกฟันขาดสะบั้น ร่างกายถูกทิ่มแทงจนพรุนเป็นรังผึ้งไปแล้ว!
สวีอิ่งกำกิ่งหลิวไว้ในมือ ขยับย้ายฝีเท้า ใช้กิ่งหลิวในมือต่างกระบี่ แทนที่จะถอยหนีกลับรุกคืบไปข้างหน้า เผชิญหน้ากับกระบี่นับร้อยเล่มพุ่งทะยานเข้าสู่ค่ายกระบี่ปราบปีศาจโจวเทียน!