0158

⬢⬢⬢

ตอนที่ 157 ความเป็นจริง

“ทิ้งจดหมายไว้แล้วจากไปรึ?”

เซี่ยหลิงอวิ่นได้ยินดังนั้นก็นิ่งอึ้งไป ด้วยเพราะเขาสวมเสื้อผ้าหลับนอน จึงไม่ต้องจัดแจงสิ่งใดให้วุ่นวาย เขากระโดดลงจากเตียงไม้อันผุพัง หัวใจบีบคั้นด้วยความประหม่า เขาเผลอเอ่ยถามอย่างเร่งรีบว่า “จดหมายเล่า? เจ้าหมายถึงจากไปจริงๆ รึ?”

โยวเหยาและโยวเหมี่ยวต่างขมวดคิ้วเรียวงามอย่างหนัก พวกนางไม่ได้กังวลเรื่องอื่น แต่กังวลเรื่องขีดความสามารถ อาหมานคือผู้ที่มีวิชาบำเพ็ญกายแก่กล้าที่สุดในกลุ่ม ยามนายเหนือหัวร่ายเวทจำต้องมีนางคอยพิทักษ์ธรรม หากนางจากไปเช่นนี้ แล้วจะไปรับมือกับค่ายอสนีทมิฬได้อย่างไร? ความหวังเพียงน้อยนิดก็มลายสิ้นแล้ว!

มิหนำซ้ำสมบัติเซียนที่เรียกว่าอ่างรวมสมบัตินั่นก็ดูเหมือนจะอยู่ในมือนาง หุ่นฟาง มนุษย์ยักษ์กั้น รวมถึงภูตประตูเมืองล้วนยังอยู่ในอ่างนั้น… หากถูกนางหอบไปด้วย…