เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 158 อสูรเฒ่าวายุทมิฬ
ณ ยอดเขาลูกหนึ่งซึ่งห่างจากเมืองเหลยโจวไปทางทิศตะวันออกยี่สิบลี้ หลังจากทั้งสี่คนออกค้นหาอยู่ครู่ใหญ่ ในที่สุดก็พบสถานที่ซ่อนสมบัติที่กุ้ยฉิวบอกไว้นั่นคือบ่อน้ำเล็ก ๆ กลางพงหญ้ารกร้าง
จะเรียกว่าบ่อน้ำก็คงไม่ถูกเสียทีเดียว เพราะดูคล้ายแอ่งโคลนเสียมากกว่า มันมีขนาดกว้างพอ ๆ กับลานบ้าน น้ำในบ่อสีดำสนิทลึกสุดหยั่ง ทั้งยังส่งกลิ่นเหม็นเน่าของไอพิษอบอวล ไอเย็นเยียบยะเยือกทำให้พืชพรรณรอบข้างเต็มไปด้วยรอยด่างแห้งตาย ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดปรารถนาจะเข้าใกล้ แต่สถานที่แบบนี้พบเห็นได้ทั่วไปในหลิ่งหนาน จึงไม่ได้มีอะไรแปลกประหลาดนัก
กุ้ยฉิวบอกว่าแต่เดิมเขาขุดหีบศิลาขึ้นมาจากข้างบ่อน้ำนี้ แต่อย่างไรก็เปิดไม่ออก ทั้งยังถูกไอหยินจู่โจมจนขวัญหนีดีฝ่อ เขารีบฝังมันกลับที่เดิมแล้ววิ่งหนีไปทันที ไม่นึกเลยว่าจะป่วยหนักจากเหตุการณ์ครั้งนั้นจนถึงแก่ชีวิต
“นายเหนือหัว อยู่ที่นี่เจ้าค่ะ” โยวเหยาและโยวเหมี่ยวค้นหาพบในเวลาไม่นาน สำหรับเรื่องไอเย็นเยียบพวกนางย่อมสัมผัสได้ไวเป็นพิเศษยิ่งกว่าผู้อื่น
เมื่อมองหลุมดินเล็ก ๆ ที่ไร้พืชพรรณขึ้นแม้แต่น้อย ทั้งสี่คนต่างก็รู้สึกกังขา ที่แห่งนี้จะมีสมบัติอันใดได้? เซี่ยหลิงอวิ่นผู้เตรียมพร้อมหยิบจอบออกมา จากนั้นจึงจอบขุดลงไปในหลุมดินสองสามครั้ง พลิกเอาดินกองหนึ่งออกมา