0156

⬢⬢⬢

ตอนที่ 155 ไปตายเสีย

ไล่ผีอู่ยังไม่ทันสิ้นเสียงร้อง พลันมีเสียง "พรึ่บ" ดังขึ้น พุ่มไม้ข้างหน้าถูกแหวกออกอย่างกะทันหัน ในชั่วพริบตานั้น ปรากฏผีดิบขนดำหลายตัวแผดเสียงคำรามพุ่งออกมา—

“ระวัง!!” สองพี่น้องโยวเหมี่ยวตะโกนก้องทันที พวกนางแลเห็นใบหน้าของเหล่าปีศาจสองสามตนในกอหญ้าลางๆ จำได้ตนหนึ่งว่าชื่อ "ลั่วอวี้เป่า" โยวเหยาจึงอุทานด้วยความตกใจ “ไม่ใช่คนของค่ายอสนีทมิฬ แต่เป็นลูกศิษย์ของจักรพรรดิศพอสูรเฒ่า!”

หัวใจของทุกคนกระตุกวูบ หรือว่ากลุ่มปีศาจของจักรพรรดิศพอสูรเฒ่ายังไม่ตาย? ข่าวศึกมหาวิหารเทพแพร่มาถึงโจวอสนีแล้วหรือ? แล้วรอบตัวพวกเขามีศัตรูอยู่เท่าใดกันแน่!?

อาหมานมีสีหน้าโกรธจัด คิ้วเรียวพุ่งชัน นางปลดน้ำเต้าสุราลงมาเตรียมดื่มพลางด่าทอโยวเหมี่ยวว่า “ดูพวกเจ้าสิ พามารับเคราะห์ติดกับดัก ไม่รู้จริงๆ ว่าไปสมคบคิดกับตาคนหน้าด้านที่เป็นชู้รักของพวกเจ้านี่หรือเปล่า!”