0100

⬢⬢⬢

ตอนที่ 100 ถูกอสูรลักพาตัวไป

“เจ้าทำสิ่งใดกัน!!”

จางเฉิงจงพุ่งเข้าหาเซี่ยหลิงอวิ่นด้วยใบหน้าถมึงทึง ครั้งนี้เปลวเพลิงโทสะลุกโชนอย่างแท้จริง ในดวงตาคู่นั้นเปี่ยมไปด้วยจิตสังหาร

“เจ้าโจรปรุงโอสถตัวจ้อย!” “ไอ้พวกมรรคกระถางโอสถวิปริตพวกนี้มาเพื่อก่อกวนชัดๆ คิดจะทำลายชื่อเสียงของนิกายหลงหู่เรางั้นรึ!” จางอิงต๋า จางไท่หนิง และคนอื่นๆ ต่างก็ล้อมเขาไว้ พวกเขาทุกคนล้วนถลึงตาถมึงทึง กัดฟันด่าทออย่างโกรธแค้น พร้อมจะระดมหมัดใส่เขาได้ทุกเมื่อ มนุษย์ยักษ์กั้นวัยเยาว์และอสูรต้นไม้หมื่นปีได้หลุดมือไปเพราะการเข้ามาก่อกวนของเขา!

“คุณชาย!” ฉุนเอ๋อร์กรีดร้องเสียงหลง รีบวิ่งไปขวางอยู่เบื้องหน้าเขา กางแขนออกไม่ให้คนอื่นเข้าใกล้ พร้อมตวาดเสียงดัง “พวกเจ้าถอยไปนะ!”

หลิวจื่ออวี้ หนิงหลิน และคนอื่นๆ รีบก้าวขึ้นหน้าไปไกล่เกลี่ย ต่างพากันกล่าวเตือน “เข้าใจผิดกันแล้วๆ สหายเซี่ยเพียงแค่หวังดีแต่ทำเรื่องให้เสียการเท่านั้น” “ทุกคนมีอะไรค่อยๆ พูดค่อยๆ จากันเถิด อย่าได้ลงไม้ลงมือเลย อย่างไรก็เป็นสหายร่วมมรรคาด้วยกัน!”