0061

⬢⬢⬢

ตอนที่ 61 บทกวีรัก

เซี่ยหลิงอวิ่นคาดการณ์ไว้แล้วว่าจะมีการนัดพบครั้งนี้ อีกทั้งยามนี้ก็ว่างพอดี จึงติดตามสาวใช้ไปเพียงลำพัง

สถานที่นัดพบในครานี้มิได้อยู่ที่แม่น้ำฉินหวย และยิ่งมิใช่อยู่ในตัวเมือง ทว่าเป็นริมฝั่งแม่น้ำฉูที่อยู่นอกเขตเมืองทางเหนือ

ตลอดทางสาวใช้ล้วนเงียบขรึมไม่ยอมเอื้อนเอ่ย เซี่ยหลิงอวิ่นพยายามสอบถามถึงสถานการณ์ของพระชายารัชทายาทอยู่หลายครั้ง แต่ก็ไม่ได้รับคำตอบ จึงไม่ได้พูดอะไรอีก

ยามลงจากเขาเป็นเวลาบ่ายคล้อยแล้ว เมื่อมาถึงแม่น้ำฉูตะวันก็เข้าสู่ยามสนธยา รอบด้านค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นเนินเขาสูงต่ำ สายน้ำสายกลางไหลผ่านไปอย่างเงียบเชียบ ยามเย็นของฤดูใบไม้ร่วงช่วยเพิ่มความอ้างว้างเปลี่ยวเหงา มองจากที่ไกลๆ สามารถเห็นคฤหาสน์พักร้อนที่สร้างไว้อย่างวิจิตรบนเนินเขาเตี้ยๆ ด้านหน้า พระชายารัชทายาทก็น่าจะพักอยู่ที่นั่นในระยะนี้

เมื่อเดินผ่านป่าไปอีกแห่งหนึ่ง ช่วงแม่น้ำที่เป็นลำธารสาขาคดเคี้ยวและเงียบสงบ ผืนฟ้าและปฐพีเงียบงันห่างไกลจากสายตาผู้คน สาวใช้หยุดฝีเท้าลงกะทันหัน ร่างกายเปล่งประกายสีชมพูวูบหนึ่ง นางส่งเสียงหัวเราะใสๆ แล้วหมุนตัวกลับมา