0060

⬢⬢⬢

ตอนที่ 60 โป๋เอ๋อร์เซี่ยง

กลางฤดูใบไม้ร่วงวันสิบห้าค่ำเดือนแปดปีนี้ เมืองจินหลิงตราตรึงอยู่ในความครึกครื้นวุ่นวายนี้เอง

ชื่อเสียงด้านพรสวรรค์ของเซี่ยหลิงอวิ่นแพร่สะพัดไปในหมู่ชาวบ้านอย่างรวดเร็ว การแสดงออกของเขาในงานประลองปัญญา กลายเป็นเรื่องเล่าในโรงน้ำชาและร้านอาหารต่างๆ เสียแล้ว ทุกรอบแทบจะเนืองแน่นไปด้วยผู้คน นักเล่านิทานต่างพ่นน้ำลายใส่กัน ผู้ฟังต่างปรบมือชื่นชม

เรื่องราวเล่าขานกันยิ่งนานยิ่งพิสดาร มีข่าวลือว่าเขาเชิญฉางเอ๋อร์ลงมาจากดวงจันทร์เพื่อพบปะ บ้างก็ว่าเขาคือเทพกวนตี้กลับชาติมาเกิด...

เดิมเขากล่าวว่าเฉาจื้อมีพรสวรรค์สูงส่งแปดโต่ว บัดนี้ชาวบ้านกลับร่ำลือกันว่าเขากล่าวว่าตนเองมีแปดโต่ว

สำหรับคำกล่าวโอ้อวดนี้ ไม่ว่าจะแปดโต่วหรือหนึ่งโต่ว ในหมู่นักพรตมีทั้งผู้ร้องชมและไม่ยอมรับ ทว่าทุกคนกลับกล่าวว่าเขาโอหังยโส ถือดีในพรสวรรค์จนถึงขีดสุด ทั้งที่คำเล่าลือต่างว่าเซี่ยเค่อเอ๋อร์เป็นคนเรียบง่ายถ่อมตนแท้ๆ!

ช่างประหลาดนัก เรื่องนี้ยังไม่พอ ยังมีเรื่องราวขัดแย้งที่ทำให้ผู้คนกังขาอีกเรื่อง นั่นคือบทกวี ‘ราตรีหิมะ’ บทกวีนั้นงดงามยิ่ง ทว่าปัญหาอยู่ที่มันเป็นบทกวีทางพุทธ ทั้งที่เขาเป็นศิษย์สำนักเต๋าแท้ๆ!

ดังนี้จึงเรียกคำวิจารณ์จากนักพรตบางกลุ่ม

ถึงอย่างไรก็ตาม คำศัพท์ใหม่สองคำคือ ‘พรสวรรค์สูงส่งแปดโต่ว’ และ ‘คุณธรรมสูงเสียดฟ้า’ กำลังแพร่สะพัดคู่ไปกับชื่อของเขา