0062

⬢⬢⬢

ตอนที่ 62 จันทร์ร่วงจากหมู่เมฆ

เซี่ยหลิงอวิ่นถือเคล็ดตราเทพลิ่วเจี่ยไว้ในมือขวา รวบรวมจิตให้สงบแล้วสวดคาถานั้นสามจบ ทันใดนั้นพลันเกิดสัมผัสเชื่อมโยงขึ้นชั่วขณะ เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นก็เห็นดวงจันทร์สุกสกาวและลำน้ำเขียวขจีปรากฏอยู่บนนภากาศ แน่นอนว่านี่เป็นเพียงภาพหลอนที่เขามองเห็นได้เพียงผู้เดียวเท่านั้น

เขาเล็งไปยังภาพหลอนนั้น สูดปราณแท้เข้าลึก ๆ สองครั้ง แล้วคว้าขวดน้ำเต้าขึ้นมาอมน้ำสะอาดไว้คำโต ก่อนจะ “พรวด” พ่นปราณแท้และน้ำสะอาดเข้าไปยังกลุ่มควันเหนือกองดินนั้นอย่างฉับพลัน—

น้ำสะอาดที่พ่นออกไปไม่เพียงไม่ทำให้ธูปจันทน์และควันเหล่านั้นมอดดับไป แต่ด้วยมีปราณแท้เป็นตัวเร่งปฏิกิริยา หยดน้ำเล็กน้อยได้หลอมรวมกับกลุ่มควัน จนก่อตัวเป็นปุยเมฆสีขาวขึ้นมาทีละกลุ่มอย่างน่าอัศจรรย์!

ส่วนมณีจันทราสีฟ้าจางนั้นส่องสว่างเรืองรองขึ้นมา ทะยานลอยขึ้นไปหยุดนิ่งอยู่ท่ามกลางกลุ่มเมฆหมอกเหล่านั้น!

เซี่ยหลิงอวิ่นพ่นปราณแท้ผสมน้ำสะอาดต่อไปอีกสองสามครั้ง เมฆสีขาวก็ยิ่งทวีจำนวนมากขึ้น พลอยมีหยดน้ำบางส่วนสะท้อนแสงระยิบระยับราวกับดวงดาราพร่างพราวแขวนประดับอยู่ ณ ที่นั้น มณีจันทรากลายเป็นดวงจันทร์ ราวกับเนรมิตผืนนภากลางคืนขึ้นมาทั้งผืน เขาพ่นน้ำออกไปอีกสองครั้ง ใต้ผืนฟ้ายามราตรีนั้นก็บังเกิดลำน้ำใสสะอาดสายหนึ่งทอดตัวขึ้นมาในทันที—