0056

⬢⬢⬢

ตอนที่ 56 บทกวีมีปราณ

คัมภีร์ร้อยกรอง ‘ซือจิง’ มีสามร้อยบท สรุปได้ด้วยถ้อยคำเดียวคือ ‘ไร้มลทินแห่งความคิด’!

ท่านขงจื๊อกล่าวว่าตนได้คัดเลือกบทกวีร้อยกรองที่ดีที่สุดสามร้อยบทนับแต่สมัยราชวงศ์โจวมาเรียบเรียงเป็นเล่ม หากจะใช้คำจำกัดความมันได้เพียงประโยคเดียว นั่นก็คือ ไร้มลทินแห่งความคิด!

บทกวีทุกบทล้วนเป็นความรู้สึกที่จริงแท้และเป็นความคิดที่จริงแท้ที่สุด

นี่เป็นประโยคแรกของบท ‘เหวยเจิ้ง’ ในคัมภีร์หลุนอวี่ ซึ่งชี้ให้เห็นว่า ‘ความไร้มลทินแห่งความคิด’ คือหนึ่งในหลักการสำคัญของการพัฒนาตนดูแลครอบครัว ปกครองบ้านเมือง และสร้างความสงบสุขใต้หล้า

บทกวีมีหกหลัก ‘เฟิง หยา ซ่ง ฟู่ ปี่ ซิง’ เมื่ออาศัยบทกวีทั้งหกประเภทนี้ในการสังเกตการณ์ ก็จะสามารถล่วงรู้ถึงความเคลื่อนไหวทางความคิดของผู้คนในยุคสมัย และรู้ว่าควรบริหารบ้านเมืองอย่างไร...

นี่คือคำอธิบายของนักปราชญ์บัณฑิตโบราณที่มีต่อประโยคนี้ ทันใดที่เซี่ยหลิงอวิ่นกล่าวออกมา ทุกคนต่างทำหน้างุนงงสงสัย หรือว่าเขาจะใช้บทกวีโต้กลับ!? ทันใดนั้นได้ยินเขาขับขานเสียงดังว่า:

“ม้าขาวสวมบังเหียนทอง ควบทะยานต่อเนื่องไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ถามไถ่เป็นบุตรหลานบ้านใด เป็นจอมยุทธ์พเนจรแห่งเมืองโยวเมืองปิ่ง”

เขาชูมือขึ้นข้างหนึ่ง ชั่วพริบตาก็สกัดกั้นลำแสงเทวะสีดำที่พุ่งเข้าหาตัวเอาไว้ได้ แสงเทวะหยุดนิ่งควบแน่นอยู่ภายในฝ่ามือนั้น มิอาจรุกคืบได้แม้แต่นิ้วเดียว!