เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 55 ประลองเชิงปัญญาด้วยดวงจิต
เมื่อท่านนักพรตตัวเหวินกล่าวจบ ทุกคนต่างหยิบศาสตราอาวุธและสมบัติวิเศษของตนแล้วเดินไปยังแถวห้องไม้ไผ่เหล่านั้น
เซี่ยหลิงอวิ่นก้าวเข้าไปยังห้องไม้ไผ่หลังเล็กที่แปะกระดาษสีเหลืองเขียนชื่อของตนไว้ที่ประตู ภายในห้องเรียบง่ายยิ่งนัก เพียงตรงกลางตั้งโต๊ะไม้เตี้ยตัวหนึ่ง ด้านข้างโต๊ะวางเตาหลอมกำยานสำริดที่ดูประณีตไว้ใบหนึ่ง ทั้งหมดล้วนเป็นของธรรมดาสามัญ แสงสว่างส่องผ่านช่องไม้ไผ่เข้ามา ทำให้ภายในห้องดูสว่างไสวไม่น้อย
เขาแขวนโคมแดงคู่นั้นไว้บนผนังไม้ไผ่ทั้งสองด้าน แล้วปักธูปจันทน์กำนั้นลงในเถ้าในเตา จากนั้นใช้แท่งจุดไฟจุดธูปและไส้ตะเกียง ทันใดนั้นภายในห้องไม้ไผ่พลันเกิดแสงสีแดงระเรื่อขึ้น ทั้งยังมีกลิ่นหอมอ่อนๆ จางๆ ลอยกรุ่น อบอวลสอดประสาน ราวกับควันดั่งเช่นหมอก
“สมเป็นระดับสูงสุดจริงๆ” เซี่ยหลิงอวิ่นรู้สึกได้ว่าสภาพจิตใจสงบนิ่งลงอย่างรวดเร็ว ภายใต้แสงจากโคมไฟ กลิ่นธูปจันทน์กลับเหนือกว่ากำยานมังกร เมื่อได้รับพลังหนุนเสริมจากทั้งสองสิ่งนี้ พลังดวงจิตจึงเพิ่มพูนขึ้นอย่างมากชั่วคราว หากเทียบกับผู้ที่อยู่ในระดับเดียวกัน อย่าว่าแต่หนึ่งต้านสองเลย ตอนนี้เขาสามารถต้านทานได้ถึงสามคนด้วยซ้ำ ไม่ว่าผู้อื่นจะใช้สมบัติวิเศษใดมา เขาคิดว่าตนคงไม่มีทางเสียเปรียบแน่นอน
สุดท้ายก็นำภาพประตูเทพกวนตี้ที่เตรียมไว้ออกมากางบนโต๊ะ จากนั้นเขาก็นั่งขัดสมาธิอยู่หลังโต๊ะไม้ หลับตาลงเพื่อเพ่งละทิ้งกาย เทพปฐมจึงออกจากกาย—