0036

⬢⬢⬢

ตอนที่ 36 จิ้งจอกยืมบารมีพยัคฆ์

หลังจากประลองกับอาหมานไปหนึ่งครา พลังดวงจิตและพละกำลังของเซี่ยหลิงอวิ่นล้วนสูญเสียไปมหาศาล เขาจำต้องกินน้ำมันกำเนิดที่เหลือเพียงน้อยนิดเข้าไปสองคำ อีกทั้งยังต้องเลียปราณวิญญาณจากเปลือกนอกของโอสถทองคำหยกเหลวเก้าหมุนเพื่อช่วยฟื้นฟู

ส่วนหินก้อนใหญ่เหล่านั้นก็ต้องเก็บรวบรวมใหม่อีกครั้ง เขาจึงให้ฉุนเอ๋อร์ที่อยู่ในรูปลักษณ์ของอาหมานกลับไปยังหุบเขาจิ้งจอกก่อน ส่วนตนเองพักผ่อนและเตรียมตัวอยู่ที่ภูเขาอวิ๋นหลง รอค่ำคืนค่อยไปสมทบกัน

พยัคฆ์สาวเพียงหมัดเดียวก็สามารถทุบหินก้อนใหญ่จนแตกละเอียดได้ นั่นยังไม่ใช่ความสามารถที่แท้จริง ไม่รู้ว่ามารกระทิงจะมีอานุภาพถึงเพียงนี้หรือไม่... เซี่ยหลิงอวิ่นทบทวนพลังรบและแผนการรบของฝ่ายตนอีกครั้ง ข้อเสียเปรียบที่ใหญ่ที่สุดก็คือตบะแห่งชะตาชีวิตยังอ่อนด้อยเกินไป เรียกผู้ช่วยงั้นหรือ? จะเรียกใครมาได้บ้าง?

ศิษย์พี่ใหญ่บำเพ็ญบารมีสูงส่งกว่าก็จริง แต่ทว่าไม่มีวรยุทธ์หรือสมบัติวิเศษ ไม่มีพลังในการต่อสู้ อาจารย์อาเชียนกงน่ะหรือ? ไม่ใช่ทางนั้นจริงๆ... หากศิษย์พี่รองอยู่ด้วยคงดีไม่น้อย ในบรรดาศิษย์พี่น้องตั้งแต่เล็ก คนที่ต่อสู้มากที่สุดก็คือเขา ‘หมัดมังกรเหินสู่สวรรค์’ ก็ร่ายรำได้อย่างยอดเยี่ยม