0037

⬢⬢⬢

ตอนที่ 37 สงครามใหญ่กับมารกระทิง

ครืน ครืน ครืน! ดินหินกองโตสูงเท่าบ้านหลังหนึ่งถล่มลงมาทับร่างมารกระทิงไว้ตั้งแต่หัวจรดเท้า ภายในถ้ำเงียบสงัดชั่วขณะ ทั้งสามมองหน้ากันด้วยความสงสัย มันถูกทับตายแล้วหรือ?

“มอ!!!” จู่ ๆ เสียงแผดร้องก็ดังขึ้น หินดินกระจายแตกออกเป็นรูโหว่จากกองดินขนาดย่อม ร่างของมารกระทิงตัวนั้นพุ่งทะยานออกมาอย่างบ้าคลั่ง มือข้างหนึ่งถือขวานยักษ์ มืออีกข้างยังกุมหินก้อนใหญ่ไว้ มันหมุนตัวเหวี่ยงใส่เซี่ยหลิงอวิ่นกลับมา!

“เก็บ—” เซี่ยหลิงอวิ่นรีบสั่งให้บาตรเก็บเข้าที่ มันเก็บหินก้อนใหญ่นั้นไว้ได้ทันควัน แม้จะป้องกันการโจมตีได้หนึ่งครั้ง แต่กลับต้องสูญเสียพลังดวงจิตไปโดยเปล่าประโยชน์

ร่างกายท่อนบนที่เป็นวัวของเถี่ยหลีถูกหินทับจนมีบาดแผลเลือดไหลเต็มตัว แต่เป็นเพียงบาดแผลภายนอกเท่านั้น เลือดเหล่านั้นยิ่งกระตุ้นความดุร้ายของมัน! ยามนี้ดวงตาของมันแดงก่ำ จ้องมองทั้งสามด้วยความอาฆาต รูจมูกวัวพ่นลมหายใจร้อนผ่าว เสียงทุ้มต่ำที่เปล่งออกมาเต็มไปด้วยความเคืองแค้น “ข้าก็ว่าแล้วว่าพวกเจ้ามีเลศนัย นางไม่ใช่ว่าอาหมาน แต่นางเป็นจิ้งจอกน้อยปลอมตัวมา! บังอาจหลอกลวงข้า...ข้าจะสับพวกเจ้าเป็นชิ้นๆ!!”