0008

⬢⬢⬢

ตอนที่ 8 [คุณหมอเทวดาน้อย]

“แย่แล้ว อะเค่อลากเกวียนขนสมุนไพรกลับมาหลายเล่ม รีบออกมาดูกันเร็ว!”

ป๋อโย่วจื่อวิ่งวุ่นไปมาระหว่างโถงและอารามต่างๆ อย่างรีบร้อน จากนั้นผู้คนต่างบอกต่อกัน ข่าวดีที่น่าตกใจนี้สะพัดไปทั่วตำหนักเฉาเทียนในทันที

ณ อารามเต๋าซีซาน ประมุขหนานหยางจื่อและศิษย์พี่ใหญ่เจียงฮ่าวยังไม่กลับมา ตั้งแต่เช้าตรู่ก็ไม่พบตัวเซี่ยหลิงอวิ่น ในอารามมีเพียงเฉียนกงจื่อและเหิงเป่าที่กำลังประกอบวัตรเช้าอยู่ในห้องสวดมนต์ เมื่อได้ยินดังนั้นต่างก็ตกใจและสงสัย อะเค่อลากเกวียนสมุนไพรกลับมาหลายเล่มเชียวหรือ? เหิงเป่าพุ่งตัวออกไปในทันที กระโดดขึ้นหลัง ‘ฉางเซิง’ ในลานอารามแล้วควบขับมันทะยานออกไปอย่างรวดเร็ว

“พวกเจ้าข้าด้วย!” อาจารย์อาเชียนกงตะโกนไล่ตามหลังมา แต่ไม่มีใครหยุดรอเขา เมื่อเขามาถึงลานหน้าโถงประธานสามพิสุทธิ์ เห็นผู้คนล้อมวงกันเป็นวงใหญ่ ทุกคนต่างมีสีหน้าเบิกบาน โดยเฉพาะเหิงเป่าที่หัวเราะร่าไม่หยุด “เยี่ยมไปเลย นั่นมันอะไรกันคล้ายตุ๊กตาพวกนั้นน่ะ? มีค่าใช่ไหม? ฮ่าๆ ศิษย์พี่ เจ้ามันแน่จริงๆ!”

เมื่อแทรกตัวเข้าไปในฝูงชนก็เห็นรถเข็นไม้หลายคันบรรจุสมุนไพรนานาชนิดจนเต็มเปี่ยม ในฐานะนักหลอมโอสถมือหนึ่งแห่งตำหนักเฉาเทียน อาจารย์อาเชียนกงย่อมเป็นผู้ที่รู้คุณค่าของสมุนไพรที่สุดในที่นี้ เขาถึงกับสูดหายใจเฮือกใหญ่ด้วยความตื่นตะลึง... สมุนไพรพวกนี้มีค่ามากกว่าสองร้อยเหรียญเงินเสียอีก!

“อะเค่อ... เจ้าทำสิ่งนี้ได้อย่างไรกัน?” อาจารย์อาถามออกมาอย่างเหม่อลอย