เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 321 เปิดฉากมหาเคราะห์ วิถีสวรรค์ปะทะวิถีใหญ่
ในถ้ำคุนอู๋ ท่วงทำนองลี้ลับแห่งวิถีใหญ่ก้องกังวานมาหนึ่งร้อยห้าสิบปี
วันนี้เอง เสียงเทศนาของนักพรตหลิงเป่าก็พลันดังกึกก้องใหญ่หลวงขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
“พวกเจ้าฟังข้าเทศนาต้นสายวิถีใหญ่มาหนึ่งร้อยห้าสิบปีแล้ว วันนี้ข้าจะเทศนาบทสุดท้ายของเรื่องเบิกฟ้าโลกนี้ให้ฟัง——วิถีใหญ่เบิกฟ้า”
พอสิ้นเสียง คำศักดิ์สิทธิ์รูปดาบกลางหว่างคิ้วของนักพรตหลิงเปาก็สว่างวาบขึ้นมา ในความว่างเปล่าแห่งถ้ำคุนอู๋ก็ปรากฏภาพกว้างใหญ่ไพศาลทอดยาวข้ามกาลเวลาอันเนิ่นนาน
นั่นคือความโกลาหลไร้ขอบเขต ลึกเข้าไปในความโกลาหลนั้น ร่างใหญ่โตองอาจร่างหนึ่ง ศีรษะจดฟ้าเท้าเหยียบแผ่นดิน ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น
ในมือเขาถือขวานยักษ์ รอบกายไม่มีแสงเรืองแห่งอิทธิฤทธิ์ใด ๆ ไม่มีจังหวะวิถีอันลี้ลับคาดเดา มีเพียงสิ่งเดียวที่บริสุทธิ์ที่สุด ดั้งเดิมที่สุด และดุดันที่สุด——พลัง
เห็นร่างนั้นค่อย ๆ ยกแขนทั้งสองขึ้น ขวานยักษ์ถูกชูขึ้น ความโกลาหลสั่นสะเทือน
ขวานฟันลงหนึ่งที
ตูม!!!