เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 320 ขโมยระฆังทองหยวนสื่อ รื้อตำหนักเทพเทียนหวัง หยวนสื่อเทียนจุนโกรธจนกระอักเลือด!
พอออกจากตำหนักเหลาจวิน ซุนอู้คงก็ยืนอยู่บนยอดเมฆ สูดอากาศบริสุทธิ์เข้าเต็มปอด รู้สึกว่าฟ้าสูงขึ้น แผ่นดินกว้างใหญ่ขึ้น แม้แต่การหายใจก็คล่องคอกว่าเดิมเป็นหมื่นเท่า
ที่ทำให้เขาตื่นเต้นยิ่งกว่านั้นก็คือ สัมผัสเทพแห่งมรรคาของเขาพุ่งพรวดขึ้นมานับพันนับหมื่นเท่าเมื่อเทียบกับตอนก่อนเข้าเตาหลอม
เพียงแค่ขยับความคิดนิดเดียว สัมผัสเทพก็แผ่กว้างออกไปดั่งระลอกคลื่น ภายในรัศมีร้อยล้านลี้ ไม่ว่าใบไม้ต้นหญ้า ทหารทุกนาย หรือเมฆที่ม้วนตัวลอยไปมา ล้วนปรากฏชัดเจนในสายตาไม่มีสิ่งใดเล็ดลอด
พอเนตรทองเสวียนเทียนกลอกมองช้าๆ โลกในดวงตาเขาก็เปลี่ยนไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง
เขาเห็นว่าบนตำหนักทุกหลังของราชสำนักสวรรค์ ล้วนมีเสาแสงแห่งวาสนาขนาดเล็กใหญ่พันล้อมอยู่ เห็นแนวข่ายอาคมทุกเส้น ปรากฏขึ้นกลางความว่างเปล่าราวกับใยแมงมุมโปร่งใส
เห็นเส้นใยแห่งเหตุและผลนับไม่ถ้วน หลั่งไหลมาจากทั่วทุกทิศทุกทาง ถักทอประสานกันเป็นบรรยากาศบารมีแห่งจักรพรรดิอันยิ่งใหญ่ไพศาลของราชสำนักสวรรค์
ในสายตาของเขา บัดนี้ฟ้าดินไม่มีความลับใดหลงเหลืออีกต่อไป
“ฮ่าๆๆ! สะใจ! สะใจจริงโว้ย!”
ซุนอู้คงแหงนหน้าหัวเราะร่า เสียงก้องสะเทือนไปทั่วเก้าชั้นฟ้า จนทหารสวรรค์ที่ลาดตระเวนอยู่ไกลๆ ตกใจวิ่งหนีเตลิดไปคนละทิศละทาง