เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 322 มรรคศักดิ์สิทธิ์สงครามประจัญ หยางอี้เปิดโปรให้ซุนอู้คง
เวลานี้ในแดนคุกไร้ช่อง แสงสีทองสลายไป ซุนอู้คงตะเกียกตะกายลุกขึ้นมาจากพื้น
เขาปัดฝุ่นตามตัว แบกระฆังทองหยวนสื่อที่เพิ่งได้มา แล้วกวาดตามองรอบทิศอย่างไม่ยี่หระ
“นี่หรือในแดนคุกไร้ช่อง? ถิ่นของอาจารย์หญิงภูมิฐานไม่เบาจริงๆ!!”
แต่พอมองหาไปรอบหนึ่ง ซุนอู้คงก็ค่อยๆ ขมวดคิ้ว ที่นี่ไม่มีพญายมสิบตำหนัก ไม่มีเทวตำหนักเฟิงตู ไม่มีภูเขาดาบทะเลเพลิง และไม่มีหัววัวหน้าม้าอะไรทั้งนั้น
ไม่มีเลย
ไม่มีอะไรสักอย่าง
ที่นี่ไร้แสง ไร้ความมืด ไร้บนล่าง ไร้สี่ทิศ ไร้เสียงลม ไร้เสียงน้ำ กระทั่งการไหลผ่านของเวลาก็ยังสัมผัสไม่ได้
มีเพียงความเวิ้งว้างเงียบงันชั่วกัปชั่วกัลป์อันไร้ขอบเขต
ราวกับทั่วทั้งฟ้าดินเหลือเพียงตัวเขาคนเดียว กับความว่างเปล่าไร้ที่สิ้นสุดนี้