เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 313 มีหงจวินก่อนจึงมีฟ้า มหาเซียนหยางเหมยอยู่มาก่อนนั้น
หยางอี้กำลังรวบรวมมหาเต๋าอยู่ภายในตำหนักว่านฝากุยอี ทันทีที่วิถีพิภพสมบูรณ์ ไอเต๋าหงหยวนรอบกายเขาก็หมุนเวียนไปเอง รู้สึกได้ถึงความลึกล้ำสุดประมาณที่พวยพุ่งออกมาจากความว่างเปล่า
“มาได้จังหวะพอดี”
หยางอี้กำลังจะชักนำความลึกล้ำสุดประมาณนั้นเข้าสู่ร่าง แต่ตอนนั้นเองเขากลับขมวดคิ้วเล็กน้อย
นอกตำหนักเต๋าหงเหมิง มีเสียงเต๋าอันล้ำลึกยิ่งยวดแว่วมาว่า ‘มีหงจวินก่อนจึงมีฟ้า มหาเซียนหยางเหมยอยู่มาก่อนนั้น’
สิ้นเสียงบทกวี กระแสไอปั่นป่วนแห่งความไร้ระเบียบรอบเกาะเซียนหลงหยวนก็แหวกหลบไปสองข้างทางเอง
หยางอี้ค่อยๆ ลืมตาขึ้น แววตามีประกายประหลาดใจแวบหนึ่ง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสงบนิ่ง
“ที่แท้ก็เขานี่เอง”
เวลานี้กุ้ยหมี่เดินเข้ามาแล้วบอกว่า “นายท่าน ไอกลิ่นอายนี้ดูไม่ธรรมดาเลยเจ้าค่ะ”
หยางอี้เก็บกักกลิ่นอายรอบตัวจนหมดสิ้น กลับคืนสู่ท่าทางดั่งเมฆลอยนกป่าตามสบายดังเดิม แล้วพูดว่า “ออกไปรับหน่อยเถอะ คนที่มาคือผู้อาวุโสท่านหนึ่ง”