เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 314 หยางอี้หยั่งรู้เต๋าหลอมหงเหมิง บำเพ็ญพิสูจน์แดนมหาเต๋า
ตอนนี้อยู่ที่ชิงชิว บ้านเกิดของมหาเทพตงหัว ที่นี่แต่ไหนแต่ไรก็เป็นหนึ่งในแดนบุญที่สงบที่สุดในบรรพกาล
เผ่าจิ้งจอกอาศัยอยู่ที่นี่ เงาร่างของจิ้งจอกสวรรค์เก้าหางแวบไปมาในป่าดอกท้อ น้ำพุวิญญาณไหลริน วาสนางดงามพาดผ่านเป็นเส้นสาย
แต่ตั้งแต่ผ่านภัยยุคปิดเทพมา ภูเขาวิญญาณหมื่นปีลูกนี้ก็ไม่เคยกลับไปสงบเหมือนแต่ก่อนอีกเลย
มหาเทพตงหัวทรุดนั่งอยู่บนบัลลังก์บนยอดเขาหลักของชิงชิว มือหนึ่งกุมขมับ อีกมือถือจอกชาสวรรค์ที่เย็นชืดไปนานแล้วอย่างสั่นเทา
หนวดเครารที่ปกติหวีเรียบกริบทุกเส้น ตอนนี้ยุ่งเหยิงเหมือนรังไก่ ในตาเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย ทั้งตัวแผ่กลิ่นอายของคนที่ไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกต่อไป
“มหาเทพไม่ดีแล้วขอรับ”
จิ้งจอกตัวเล็กตัวหนึ่งกลิ้งๆ คลานๆ พุ่งเข้ามา “ลิงตัวนั้นพาลิงหูหกมาอีกแล้ว รื้อห้องยาของท่านจนพังราบไปหมด บอกว่าเขาได้ยินว่าไฟในเตายาของท่านคุมไม่ถูก ยังไงก็ต้องช่วยท่านหลอมใหม่ให้ได้!”
มือมหาเทพตงหัวสั่น จอกชากระเด็นตกพื้นแตกเป็นเสี่ยง “ปล่อยให้มันหลอมไป... ปล่อยให้มันหลอมไป...”
มหาเทพตงหัวโบกมืออย่างหมดเรี่ยวแรง “ชิงชิวของข้า เม็ดยาทองของข้า เรื่องแบบนี้มันจะจบลงเมื่อไหร่กัน”