กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 128 มุมปากของเฮ่าเทียนกดไม่อยู่แล้ว ซีหวังหมู่ยอมจำนนแต่โดยดี
นาจายืนอยู่ข้าง ๆ หยางอี้ สัมผัสได้ชัดเจนถึงพลังมหาศาลในตัวหยางอี้ที่กว้างใหญ่ราวทะเลหมอก ทำให้เป็นครั้งแรกที่นาจารู้สึกถึงแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวจากลุงหยางที่ปกติคุยเล่นหัวเราะได้ตลอด ไม่เคยแสดงอะไรออกมา
ซ้ำยังทำให้นาจาอยากจะหมอบกราบลงไปด้วยซ้ำ
ที่สำคัญที่สุดคือหยางอี้มองแวบเดียวก็รู้ว่านาจาคิดอะไรอยู่ หยางอี้ลูบหัวมวยสองลูกของนาจา พูดว่า “อยากกราบก็กราบเลย กราบลุงหยางสักหน่อยไม่ขาดทุนหรอก”
“เชอะ!”
นาจาชายตามองหยางอี้อย่างไม่แยแส พูดว่า “ข้านาจาไม่กราบฟ้า ไม่กราบดิน...แต่ว่า ลุงหยางคู่ควรกับกราบของข้าครั้งหนึ่ง”
นาจาคำนับหยางอี้อย่างนอบน้อมหนึ่งครั้ง
หยางอี้พยักหน้าอย่างพอใจ เจ้าเด็กน้อยคนนี้ผ่านเรื่องมามาก นิสัยถูกขัดเกลาไปเยอะ อย่างน้อยก็รู้ว่าอะไรควรทำ อะไรไม่ควรทำ
ถึงจะยังบุ่มบ่ามใจร้อนอยู่ แต่เด็กหนุ่มคนไหนกันเล่าที่ไม่มีความกล้าเต็มตัว
นาจาได้ไฟวิญญาณสังสารวัฏหนึ่งเส้นที่นางโฮ่วถู่ประทานให้ ตอนนี้บำเพ็ญเพียรพุ่งขึ้นมาอีกมาก ภายใต้การหล่อหลอมของวิถีหมื่นไฟแห่งเม็ดวิญญาณ ก็เริ่มเผยคมออกมาทีละน้อย