กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 109 หยางฉานบรรลุมรรค สั่นสะเทือนแดนยมโลก
หยางอี้เร่งใช้ไม้บรรทัดวัดฟ้าหงเหมิง เพียงครู่เดียวก็ขึ้นมาถึงหน้าผาจื่อจือ
ณ ศาลาเมฆเขียวบนหน้าผาจื่อจือ นักพรตตัวเป่านั่งขัดสมาธิอยู่บนเบาะรองนั่ง สองตาปิดสนิท รอบตัวมีเงาเลือนรางของสมบัติวิเศษนับไม่ถ้วนหมุนเวียนไปมา
แสงเหาะของหยางอี้ร่อนลงนอกศาลาเมฆเขียว นักพรตตัวเป่าสัมผัสได้ถึงไอพลังของสหายเก่าที่ใกล้เข้ามา จึงลุกขึ้นยืน ประสานมือยิ้มพลางพูดว่า “วันนี้มหาจักรพรรดิมีเวลาว่างอันใด ถึงได้แวะมาที่เกาะจินเอ๋าหรือ”
หยางอี้พูดว่า “ว่างๆ ไม่มีอะไรทำ เลยมาเดินเล่นที่เกาะจินเอ๋า พอดีเห็นสหายตัวเป่าอยู่ที่นี่ ก็เลยแวะมารบกวนสักหน่อย”
นักพรตตัวเป่าพยักหน้าเล็กน้อย พลางพูดว่า “ขอเชิญมหาจักรพรรดินั่งคุยกันก่อน”
ทั้งสองนั่งลงใต้ศาลา เด็กรับใช้ยกชาทิพย์มาปรนนิบัติ กลิ่นชาหอมกรุ่น ทะเลกับฟ้าจรดเป็นผืนเดียว ช่างเป็นความสงบเงียบที่หาได้ยากยิ่ง
หยางอี้หยิบถ้วยชาขึ้นมา แล้วมองไปยังนักพรตตัวเป่าพลางพูดว่า “สหายตัวเป่า ช่วงนี้ข้าทำความเข้าใจวิถีสวรรค์ แต่ยังติดขัดเรื่องหนึ่งที่หลบลี้หนีหายไป ไม่รู้ว่าสหายจะช่วยชี้แนะสักหน่อยได้หรือไม่”
นักพรตตัวเป่าชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะแล้วพูดว่า “มหาจักรพรรดิล้อเล่นแล้ว ความเข้าใจในมหาวิถีฟ้าดินของท่าน แม้แต่อาจารย์ของข้ายังเอ่ยปากชมไม่หยุด แล้วข้าจะกล้าชี้แนะได้อย่างไร”