ตอนที่ 108 หวังหมู่ก็ไม่อยู่แล้ว เจ้ายังจะจัดงานเลี้ยงท้อสวรรค์อีกหรือ?!

ตอนที่ 108 หวังหมู่ก็ไม่อยู่แล้ว เจ้ายังจะจัดงานเลี้ยงท้อสวรรค์อีกหรือ?!

หลังจากหยางอี้กับซูต๋าจี่ได้เปิดอกพูดคุยกันอย่างลึกซึ้ง ซูต๋าจี่ก็ค่อย ๆ เปิดใจให้หยางอี้ทีละน้อย

พอผ่านพ้นงานแต่งใหญ่ไป หยางอี้ก็ได้พักผ่อนสบายใจอยู่สองสามวัน ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่า เขารู้สึกว่าตั้งแต่งานแต่งเป็นต้นมา ทั้งวาสนาและความเร็วในการบำเพ็ญเพียรของตนเพิ่มขึ้นมาไม่น้อยเลย

จากนั้นหยางอี้ก็พานางออกไปเที่ยวชมธรรมชาติอยู่สองสามวัน และพบว่าซูต๋าจี่อ่านหนังสือได้เร็วมาก ซ้ำยังจำได้แม่นยำไม่มีลืม

ม้วนไม้ไผ่หนึ่ม้วน แค่นางเปิดอ่านตั้งแต่ต้นจนจบครั้งเดียว ก็ท่องออกมาได้ตรงเป๊ะทุกตัวอักษร ตำราเข้าใจยากพวกนั้นที่สำนักไท่เสวียส่งมา นางอ่านไม่กี่รอบก็เข้าใจความหมายลึกซึ้งข้างใน แถมบางครั้งยังออกความเห็นที่ทำให้หยางอี้ต้องทึ่งอีกด้วย

หยางอี้พานางไปดูตลาดที่คึกคักที่สุดในเมืองเฉาเกอ ดูพวกพ่อค้าที่เดินทางขึ้นเหนือล่องใต้ และดูของแปลกหายากที่มาจากเก้าแคว้นสี่ทะเล

ทั้งยังพานางไปเดินเล่นริมแม่น้ำฉีสุ่ย ยามที่สายน้ำฤดูใบไม้ผลิเริ่มไหลริน กิ่งหลิวผลิใบเขียว ซูต๋าจี่นั่งยอง ๆ อยู่ริมน้ำ มองดูฝูงปลาแหวกว่ายอย่างเพลิดเพลินจนลืมตัว

ผ่านไปสองสามวัน หยางอี้ก็พบว่าตัวหญิงสาวคนนี้มีสิ่งล้ำค่าอย่างหนึ่งซ่อนอยู่ นั่นคือจิตใจที่ยังคงใฝ่รู้และเคารพยำเกรงต่อทุกสรรพสิ่งในฟ้าดิน

สนใจใคร่รู้ต่อโลก ยำเกรงต่อความรู้ และถ่อมตนต่อผู้คน

หญิงสาวเช่นนี้ สมควรแล้วที่เขาจะทุ่มเทใส่ใจดูแล