เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 231 มรรคาอันสง่างามสู่ประมุขแห่งใต้หล้า
เสียงกีบม้าดังตึก ๆ อูจุยควบย่ำเลือดไปทั่วสนาม แทบทุกศพล้วนเป็นชาวฉิน เลือดขังเป็นบ่อ ทุกแห่งเป็นโคลนเนื้อเลือดกับโครงกระดูกแตกหัก
ศพฉู่มีน้อยนัก ความแตกพ่ายอย่างสิ้นเชิงเช่นนี้ ความสูญเสียเกินแปดส่วนเกิดจากเหยียบกันเอง
เซี่ยงอวี่มองสนามศพเกลื่อนอย่างผงาด ศึกนี้เขาฆ่าคนด้วยมือหลายร้อย หากทวนมิได้เหนียวทนจริงคงหักไปแล้ว
สิ่งน่ากลัวที่สุดคือเขาแข็งแกร่งเกินไป ทลายขวัญและศูนย์บัญชาฉินดุจไม้ผุ ไม่มีแม้การชิงไหวชิงพริบทางยุทธศาสตร์และยุทธวิธี เป็นการบดขยี้ด้านยุทธวิธีฝ่ายเดียว เมื่อถูกกำลังรบเกินมนุษย์ของสงครามาจารย์กดดัน ทัพฉินก็ทนไม่ไหวแตกพ่าย
เขามองสนามอีกครั้ง ให้ทัพที่เพิ่งรบพักฟื้นแรง พร้อมสั่งทหารส่งสาร “รีบแจ้งลั่วกง รายงานผลศึก”
ลั่วหลิงเห็นเซี่ยงอวี่ข้ามน้ำด้วยตา เพียงครึ่งวันก็ได้รับข่าวชนะใหญ่ ผลงานเกินคาดเสียอีก
เหตุใดจึงร้ายกาจเพียงนี้? หากเขามีทหารกล้าสามถึงห้าพันอย่างอู่กงแต่ก่อน ลั่วหลิงสงสัยว่าทัพสี่แสนจางหานจะถูกเจาะเป็นรูโดยตรง
สายรุกเร็วแข็งแกร่งขั้นนี้ สายกลยุทธ์ยังจะเล่นอะไรได้? เว้นแต่ลั่วจะใช้วิชาการศึกอาศัยอำนาจฟ้าดินอย่างแท้จริง มิฉะนั้นเซี่ยงอวี่คงเล่นงานแม่ทัพทั้งหล้าได้ตามใจ
ลั่วหลิงระงับอารมณ์ รีบสั่งทุกฝ่ายล้อมจางหาน เซี่ยงอวี่ตีทัพสกัดแตกแล้ว แต่ไม่พุ่งหาจางหานทันที กลับเริ่มโจมตีปีกเช่นกัน