เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 221 หมู่บ้านลั่ว
ในห้องอันเงียบสงบ ลั่วอี้ก้มศีรษะคารวะลั่วหลิง “พี่ใหญ่ ข้าจะออกเดินทางไปกับเพ่ยกงแล้วขอรับ”
ตระกูลลั่วหาใช่หุ่นเชิดของซู่อ๋องไม่ ลูกหลานแต่ละคนล้วนมีความคิดของตนเอง จะให้ดำเนินชีวิตตามที่ลั่วหลิงจัดวางไว้ทุกอย่างย่อมเป็นไปไม่ได้ บางครั้งถึงขั้นคัดค้านกันต่อหน้าด้วยซ้ำ เพียงแต่โดยมากแล้ว เมื่อถึงคราวต้องเลือก พวกเขามักเลือกทางเดียวกัน
ลั่วหลิงประคองน้องชายให้ลุกขึ้น ถามด้วยความเป็นห่วงอยู่บ้าง “เจ้าคิดว่าเขาเป็นนายผู้ทรงปัญญาที่จะยุติกลียุคใต้หล้าได้หรือ?”
ลูกเดินทางไกลพันลี้ มารดาย่อมอดห่วงไม่ได้ ลั่วหลิงเป็นผู้นำตระกูลลั่วในยามนี้ เมื่อลูกหลานต้องจากบ้านไป เขาก็อดเป็นห่วงไม่ได้เช่นกัน
ในโลกนี้ ต่อให้สายสัมพันธ์ลึกซึ้งเพียงใด ก็อาจถูกผลประโยชน์กัดกร่อนจนไม่เหลือ แต่ตระกูลลั่วกลับต่างออกไป ลูกหลานตระกูลลั่วไม่ใส่ใจผลประโยชน์ทางโลก สิ่งที่พวกเขาแสวงหาคือความอิ่มเอมในใจ