เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 170 จีเจาตื่นขึ้น สมบัติระดับสวรรค์ชิ้นใหม่
ในส่วนลึกของห้วงโกลาหลที่ไม่อาจหยั่งถึง กระแสสีขาวหมุนเวียนอยู่ไม่หยุด จีเจาผู้หลับใหลมาหลายร้อยปีค่อย ๆ ลืมตาขึ้น
นัยน์ตาคู่นั้นเป็นสีทอง เปี่ยมด้วยอำนาจน่าเกรงขามและความศักดิ์สิทธิ์ ร่างทั้งร่างดูราวกับหล่อขึ้นจากหยกงาม ปราศจากตำหนิ
กลีบดอกห้าสีนับไม่ถ้วนโปรยล้อมเขา
ใจจีเจาไม่เคยปลอดโปร่งเช่นนี้ อดหัวเราะก้องไม่ได้ “พันปีหลอมเท็จคืนเป็นจริง พ้นกรงขังแล้วกุมฟ้าดิน!”
อาภรณ์ดำกว้างคลุมกาย สูงศักดิ์สง่า จิตแยกเขาสลายจากป่าท้อฉับพลัน เป็นลมอ่อนกลับเข้าร่าง
สายตาตกข้างกระดานหมากใต้ต้นท้อ จีหลิงจวินใช้บุปผาท้อเป็นเตียงเป็นผ้าห่ม กำลังหลับ ยามหลับนางลดความเย็นห่างไปมาก ผิวขาวดุจหยกมีชมพูบาง มองแล้วดูอ่อนหวานไร้เดียงสาอยู่บ้าง