กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 171 ฉินอ๋องเจิ้ง
แคว้นจ้าว หานตาน
“ตุบ!”
ฉินเจิ้งล้มกระแทกพื้นอย่างแรง เลือดซึมจากมุมปาก ฝุ่นเปื้อนทั้งใบหน้าและร่างกาย ดูน่าสมเพชยิ่ง แต่สีหน้าของเขายังเต็มไปด้วยความดื้อรั้นทะนงตน ไม่ยอมแพ้แม้แต่น้อย
เขามีรูปโฉมงดงามยิ่ง ได้เค้าความงามมาจากมารดา แต่ผสานแววตาลึก กลับมีความมืดเย็นบางอย่าง
มิได้ชวนรังเกียจ ตรงกันข้าม ยิ่งเพิ่มเสน่ห์มาก
“ชาวฉินฆ่าชาวจ้าวหลายแสน พวกฉินสมควรตายทั้งหมด! โตแล้วเราจะฆ่าเข้าด่านหานกู่ ตีเสียนหยาง ฆ่าชาวฉินหมด ล้างแค้น!”
คำเด็กตรงที่สุด นี่คือความแค้นเปลือยเปล่า แม้ฉินเจิ้งยังเล็ก ก็รู้ว่าเรื่องนี้ตอบไม่ได้
“พ่อเจ้ากลัวตายหนีกลับฉิน ไม่เอาเจ้าแล้ว เจ้าเป็นเด็กไร้พ่อ!”