กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 304 หุบเขาแม่น้ำอี พบชาวซยงหนู
โดยไม่ทันรู้ตัว ลั่วจ้งคั่นก็อยู่ซีอวี้เข้าสู่ปีที่แปดแล้ว โอเอซิสทั่วใต้เทียนซานล้วนมีรอยเท้าของเขาประทับอยู่
คณะข้ามเทียนซานขึ้นเหนือ ที่นี่สูงกว่าตอนเพิ่งเข้าสู่ซีอวี้มาก ท่ามกลางลม น้ำค้าง ฝน และหิมะ แม้ใบหน้าลั่วจ้งคั่นก็เต็มไปด้วยรอยแตกแห้ง
แต่เมื่อแม่น้ำใหญ่ที่ชาวซีอวี้เรียกว่าแม่น้ำแห่งแสงอันรุ่งโรจน์ปรากฏเบื้องหน้า ทุกคนก็ยังตะลึง แม้เคยได้ยินจากชาวใต้เทียนซานว่าที่นี่ดุจแดนเซียน งดงามและอุดมสมบูรณ์ที่สุดในซีอวี้ แต่สีเขียวชอุ่ม ทุ่งหญ้าต่อเนื่อง ภูเขาหิมะ ป่าใหญ่ และสายน้ำเชี่ยวตรงหน้า ก็ยังเหนือความคาดหมายของทุกคน
“คุณชาย ที่นี่คือซีอวี้จริงหรือ?”