กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 305 ลั่วหลิงปรากฏกายในซีอวี้
นครเจา
ลั่วหลิงนั่งสมาธิในห้องสงบ กลิ่นหอมจางลอยอ้อยอิ่ง ใบหน้าเรียบนิ่งดุจบ่อน้ำโบราณ ดวงตาหลับพริ้ม ท่าทีเจือทั้งความเมตตาและความห่างเหินอันศักดิ์สิทธิ์
อารมณ์ตรงข้ามทั้งสองกลับกลมกลืนบนใบหน้าเขา ผู้รักเขาย่อมเห็นความเมตตา ผู้เกลียดเขาย่อมเห็นความเย็นชาเด็ดขาด
นี่เองที่เรียกว่า พระกรุณาลึกดุจสมุทร พระเดชานุภาพน่าครั่นคร้ามดุจคุกสวรรค์
เมื่อลั่วจ้งคั่นซึ่งอยู่ไกลแสนไกลกดนิ้วลงบนรอยศักดิ์สิทธิ์ ลั่วหลิงในนครเจาก็สัมผัสได้ ลืมตาขึ้นทันที
เดิมนัยน์ตาเขาลึกล้ำจนมองไม่ถึงก้นบึ้ง แต่บัดนี้กลับโปร่งใสกระจ่างทั้งหมด
รอยศักดิ์สิทธิ์ใช้สนทนาไม่ได้ กระทั่งส่งข้อความก็ไม่ได้ มิฉะนั้นลั่วจ้งคั่นคงไม่ต้องลำบากให้คนในตระกูลเสี่ยงอันตรายส่งจดหมาย