กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านเล่นเป็นเรื่อง
ตอนที่ 21 วันครบหนึ่งร้อยวันของหลี่เฉิงอัน
ช่างดูไม่จริงเอาเสียเลย
“ถ้าเช่นนั้น...” เขาทอดถอนใจ “ต่อไปข้าอยากทำสิ่งใดก็ทำได้ใช่หรือไม่?”
ระบบไม่ได้ตอบโดยตรง แต่ย้อนถามกลับมาประโยคหนึ่งว่า [เจ้าภาพ เจ้าเคยคิดหรือไม่ว่าอนาคตเจ้าอยากใช้ชีวิตแบบใด?]
หลี่เฉิงอันนิ่งอึ้งไป
ชาติก่อนเขาสิ้นใจกะทันหันตอนอายุยี่สิบหกปี ไม่เคยคิดถึงปัญหานี้เลย ชาตินี้เกิดมาก็ถูกภารกิจผลักดันให้วิ่งวุ่น เรียนคัมภีร์แพทย์ ช่วยเหลือพระมารดา ทุกย่างก้าวราวกับเหยียบอยู่บนสายพานลำเลียง ผลสุดท้ายตอนนี้กลับบอกเขาว่าสายพานหยุดทำงานแล้ว เขาจึงไม่รู้ว่าควรจะวางเท้าไว้ที่ใด
“...ข้าไม่รู้ ข้ายังไม่ได้คิดเลย ตอนนี้ข้าเพียงแต่อยากเสพสุขด้วยการนอนราบเท่านั้น”
[ถ้าเช่นนั้นก็นอนไปก่อน รอจนนอนพอแล้วคิดออกค่อยว่ากันใหม่]
“...ตกลง”