กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านเล่นเป็นเรื่อง
ตอนที่ 22 การสื่อสารทางสายตาระหว่างจักรพรรดิและฮองเฮา
“เจ้าคิดอยากจะรับตัวเหล่าชีกลับไปเลี้ยงดูที่ตำหนักหย่งหนิงหรือไม่?” ฮองเฮาตรัสประโยคนี้ออกมาอย่างไม่ถือสาจนดูเป็นธรรมชาติ ราวกับกำลังถามว่า “มื้อเย็นเจ้าอยากกินสิ่งใดกัน”
อากาศภายในโถงพลันหยุดนิ่ง ราวกับถูกใครบางคนบีบคอไว้ในชั่วพริบตา
พระสนมซูย่อมอยากรับกลับไป นางโหยหาถึงขั้นเก็บไปฝัน ทันทีที่ได้ยินคำพูดนี้นางก็กำผ้าอ้อมทารกในมือแน่นโดยสัญชาตญาณ นางเงยหน้ามองฮองเฮา คิดอยากจะเอ่ยปากพูดแต่กลับพูดไม่ออก ในหัวสมองของนางวุ่นวายดั่งคลื่นเห่ นี่คือการหยั่งเชิง? เป็นการตักเตือน? หรือว่าเป็นการตกปลาเพื่อล่อลวงให้ทำผิดกันแน่?
จักรพรรดิไม่ได้ขยับเขยื้อน พระองค์วางนิ้วลงบนพนักเก้าอี้และเคาะเป็นจังหวะ พระองค์เองก็กำลังครุ่นคิดว่าคำพูดของฮองเฮามีนัยยะใด