กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านเล่นเป็นเรื่อง
ตอนที่ 20 ระบบประกาศโหมดนอนราบ
จักรพรรดิไม่ได้มองเขา พระองค์หยิบหมากม้าแดง กระโดดข้ามขอบเขตแม่น้ำไปตกยังเขตหลังของฝ่ายสีดำ นิ้วของพระองค์หยุดชะงักบนหมากชั่วครู่ ข้อนิ้วบีบจนขาวซีด ทว่าใบหน้ายังคงไร้ซึ่งอารมณ์ความรู้สึก
“เจ้าคนแก่ เลิกเล่นลูกไม้เช่นนี้กับเราเสียที เรามิได้ทำเพื่อเพียงเขาคนเดียว แต่เราทำเพื่อตัวเราเองด้วย ต่อจากนี้ไปในทุกปีช่วงเทศกาลจงชิว เราไม่อยากต้องมองดวงจันทร์แล้วหวนคิดถึงเรื่องเหล่านี้ขึ้นมา” เขา(จักรพรรดิ)วางหมากลง เสียงวางหมากแผ่วเบา ทว่าทุกถ้อยคำกลับหนักอึ้งดุจหินที่หล่นลงบนกระดาน “ในเมื่อเด็กคนนั้นมาเกิดในครรภ์ของพระสนมซู เขาก็ย่อมเป็นบุตรชายของเรา”