เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 717 ทวยเทพพุทธะจุติลงสู่โลก สงครามใหญ่พลันระเบิดขึ้น!
หลี่หลงจียืนตระหง่านอยู่บนเชิงเทิน ไม่รู้ว่าเป็นภาพลวงตาหรือไม่ ท่ามกลางหมื่นอสูรเหล่านั้น เขาคล้ายแลเห็นร่างที่อ้วนฉุเล็กน้อยร่างหนึ่ง กำลังใช้สายตาเย็นเยียบจับจ้องมายังตน มือถือธงผืนใหญ่ที่มีไอหมอกดำหมุนวน
ทั้งสองสบตากันแต่ไกล ปราณมังกรเหนือฟากฟ้าฉางอันพลันตื่นตระหนก คล้ายเผชิญหน้าศัตรูฉกาจ
ตูม! ครืนนน!
ยามที่ทหารอสูรก้าวเข้าสู่ระยะสามร้อยจ้างนอกเมืองฉางอัน ใต้ผืนดินพลันสว่างวาบด้วยประกายอสนีและเปลวเพลิง ชั่วพริบตาฟ้าดินเต็มไปด้วยอสนีเพลิงตัดผ่าน เผาผลาญทหารอสูรนับไม่ถ้วนจนกลายเป็นเถ้าธุลี
ที่แท้ใต้ผืนดินถูกฝังยันต์อสนีและยันต์อัคคีไว้เป็นจำนวนมากแต่แรกแล้ว
แม่ทัพนายกองและพลทหารไม่น้อยฉายแววตื่นเต้นในแววตา ความหวาดกลัวลดเลือนไป ดูท่าพวกปีศาจเหล่านี้ก็มิได้น่าสะพรึงกลัวปานนั้น
ทว่าสายตาของหลี่หลงจียังคงเคร่งขรึม เพราะเขารู้ดีว่า ยันต์ที่ฝังไว้มีจำกัด ไม่อาจต้านทานทหารอสูรที่ถาโถมมาราวคลื่นสมุทรเหล่านี้ได้
เขายื่นมือออกไปแล้วกล่าวเสียงกังวาน "เตรียมพร้อม!"
หวึ่ง! หวึ่ง! หวึ่ง!