เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 718 เซียนลูบกระหม่อมข้า รวบเกศาประสิทธิ์ชีวันนิรันดร์
โครมคราม!
สิ้นเสียงอสนีบาตกึกก้อง หุ่นเชิดต้าเซิ่งที่หวังปัวควบคุมอยู่ก็ขนไหม้เกรียมไปทั้งร่างจนชะงักนิ่ง แม้แต่กระบองทองแดงสุกหนักหมื่นชั่งก็ยังร่วงกระแทกพื้นเสียงดังสนั่น เกิดเป็นหลุมลึกขึ้นมาแห่งหนึ่ง
ทันใดนั้นเอง จิ่วเทียนอิ้งหยวนเหลยเซิงผู่ฮว่าเทียนจุนก็แปลงกายเป็นสายฟ้า ฟาดผ่าความว่างเปล่าจนแตกกระจายแล้วมาปรากฏอยู่ตรงหน้าต้าเซิ่ง ประกายสายฟ้าเจิดจ้าดั่งเกราะศึก แม้แต่เกศายาวก็แปรเปลี่ยนเป็นสายอสนีที่โบกสะบัดพลิ้วไหว
เปรี๊ยะ!
ท่ามกลางเสียงสายฟ้ากรีดหู เขากลับถือสายอสนีเป็นท่อน ๆ ไว้ในมือ แล้วซัดเสียบทะลุแขนขาทั้งสี่ของต้าเซิ่งดั่งหอกซัด ตอกตรึงมันไว้กับขุนเขาอย่างไม่ปรานี
โลหิตหลั่งรินลงมาเป็นสาย
ภายใต้ราตรีเดือนหงาย วานรยักษ์แผดเสียงคำรามลั่นอย่างต่อเนื่อง ดิ้นรนจะหลุดพ้นจากพันธนาการสายฟ้านั้นอย่างไม่คิดชีวิต ราวกับสัญชาตญาณดุร้ายถูกปลุกเร้าขึ้นมาอย่างเต็มเปี่ยม
แม้อู๋จือฉีจะตายไปแล้ว แต่ร่างเนื้อของมันยังคงหลงเหลือความดุร้ายจากยุคบรรพกาล ผนวกกับสายชูหม่าที่หวังปัวฝึกฝนมาเข้ากับร่างเนื้อนี้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ ชั่วขณะนั้นจึงระเบิดพลังเกินขีดจำกัดออกมา ราวกับจะหลุดพ้นจากพันธนาการได้ราง ๆ