เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 706 อวี้หวนจุติ ฮูหยินหึงหวง
บำเพ็ญพรตลืมวันคืน เก็บดอกบัวมิรู้ปี
ชั่วพริบตาเดียว สิบเจ็ดปีผ่านพ้น ภายใต้การดูแลของตี๋เหรินเจี๋ย เซวียเหรินกุ้ย ตลอดจนกวนอวี่และพวก ปรโลกยิ่งเป็นระเบียบเรียบร้อยขึ้นทุกวัน
นับแต่กองทัพวิญญาณกวาดล้างแคว้นคราวนั้น โลกมนุษย์ก็ไม่มีผู้ใดกล้าดูแคลนปรโลกที่เพิ่งกำเนิดใหม่อีก และไม่มีขุมกำลังใดกล้าหมายปองยักษ์ใหญ่ตนนี้
แน่นอนว่า ปรโลกก็รักษาวินัยแห่งยมโลกอย่างเคร่งครัด มิได้ก้าวก่ายเรื่องราวในโลกมนุษย์อีกต่อไป
เขาเหยียนฝู ภายในพระราชวังบรรทมของมหาเทพ
หลี่เต้าเสวียนนอนเอกเขนกอยู่บนเตียง โอบกอดสาวงาม ผิวพรรณดุจหยกน้ำแข็ง เส้นผมดำขลับนุ่มสลวย ซึมซับรสหวานหลังพายุฝนวสันต์อันฉ่ำชื่นอย่างเงียบสงบ
เขามิได้มัวเมาในตัณหาราคะ หากแต่กำลังฝึกฝนวิชาบำรุงชีพที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน สืบทอดนับพันปีในสายเต๋า นั่นคือวิชาร่วมหอ
ถูกแล้ว ฟังไม่ผิดหรอก ในนิกายเต๋า วิชาร่วมหอนับเป็นศาสตร์บำรุงชีวิตแขนงหนึ่งอย่างแท้จริง
เผิงจู่ผู้มีอายุยืนถึงแปดร้อยปี หนึ่งในวิชาบำรุงชีวิตของเขาก็คือวิชาร่วมหอ เล่าขานกันว่าเขามีภรรยาถึงสี่สิบเก้าคน ตรากตรำทั้งวันทั้งคืนแต่กลับต่ออายุขัยให้อายุยืนยาว จึงถูกยกย่องเป็นยอดคนยุคโบราณ สิ่งที่พึ่งพาก็คือวิชาร่วมหอนี่เอง