เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 621 เย่ว์เหล่าดับสูญ ด้ายแดงพิศวง
ภายในแดนสวรรค์คล้ายไม่อาจสัมผัสได้ถึงกาลเวลาที่ผันผ่านแม้แต่น้อย หลี่เต้าเสวียนไม่รู้ว่าตนเดินมานานเท่าใดแล้ว ยามนี้เขาเข้าใจอย่างถ่องแท้เสียทีว่าที่เรียกว่ามองเห็นภูเขาแต่ควบม้าจนตายเป็นเช่นไร
วังเซียนเหล่านั้นดูเหมือนอยู่ไม่ไกลตา ทว่าเหินบินไปเนิ่นนานเพียงใดกลับยังคงไกลลิบเพียงนั้น ราวกับเป็นภาพลวงตา
สวรรค์มิใช่เพียงลานสวน แต่เป็นดินแดนหนึ่งเอกภพ เล่าขานกันว่ามีสามสิบหกชั้นฟ้า เจ็ดสิบสองวังเซียน กว้างใหญ่ไพศาลถึงขั้นที่แม้นำแว่นแคว้นทั้งหมดในโลกมนุษย์มารวมกันก็ยังไม่อาจเทียบเคียง
ยังดีที่เซียนเหินเมฆขี่หมอกและแปลงกายเป็นแสงรุ้งเดินทางได้ มิเช่นนั้นหลี่เต้าเสวียนคงอดกังวลไม่ได้จริง ๆ ว่ายามพวกเขาไปเข้าเฝ้าที่ท้องพระโรงหลิงเซียวจะมาสายกันหรือไม่