เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 622 เพลงทวนหนึ่งดาบของเอ้อร์หลางเจินจวิน
“ท่านพ่อ น่ากลัวเหลือเกินเจ้าค่ะ…”
เมื่อเห็นภาพอันชวนขนลุกนี้ น้ำเสียงของเทพธิดาน้อยแห่งบุปผาก็สั่นเทา ถึงแม้ตัวน้อยจะมีสายเลือดของทวยเทพ แต่นิสัยกลับขลาดกลัว ยามปกติสิ่งที่กลัวที่สุดก็คือการฟังเรื่องเล่าภูตผี
หลี่เต้าเสวียนลูบศีรษะของนาง ในใจนึกโล่งอก โชคดีที่ตนเองรอบคอบ ปล่อยให้ร่างแยกไปหยั่งเชิงดูเสียก่อน
ชั่วขณะต่อมา ร่างแยกที่ถูกแขวนคอตายตัวนั้นก็ส่งเสียงดังเพียะเบา ๆ ก่อนจะกลายสภาพเป็นเส้นผมเส้นหนึ่ง
แปะ!
สมุดผูกชะตารักร่วงหล่นลงสู่พื้นอีกครา บนเชือกแดงนั้นว่างเปล่าไร้สิ่งใด
ราวกับสัมผัสได้ว่าตนเองถูกหลอกล้อ เชือกแดงพลันบังเกิดโทสะ ถึงกับผละออกจากต้นคะนึงหาด้วยตนเอง กลายเป็นลำแสงสีชาดสายหนึ่ง พุ่งตรงมายังหลี่เต้าเสวียน
แย่แล้ว!
หลี่เต้าเสวียนใจหายวาบ ภาพร่างแยกที่ตายอย่างอนาถเมื่อครู่ยังคงตราตรึงอยู่ในสายตา เขาจะยอมปล่อยให้เชือกแดงเส้นนี้เข้าประชิดตัวได้อย่างไร?