เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 620 หวงถิงชั้นสี่ ไท่ชงบรรลุเซียน!
ชั่วพริบตา ความเจ็บปวดเสียดกระดูกก็จู่โจมเข้ามา
หลี่เต้าเสวียนมองเห็นสิ่งที่กัดตนได้ชัดเจน มันคือตัวมิงค์ม่วงทองลายเสือ
สิ่งนี้มีรูปร่างดั่งหนูเผือก ถูกฉือเก๋อเทียนหวังมัวหลี่โซ่วเลี้ยงไว้ในถุงผ้าเขียว ในพงศาวดารห้องสินกล่าวไว้ว่ามันมีปีกงอกที่ซี่โครง และกลืนกินผู้คนในใต้หล้าจนสิ้น
มันว่องไวยิ่งนักจนยากจะระวังป้องกัน ซ้ำฟันยังมีพิษร้ายกาจน่าสะพรึงกลัว แม้แต่เซียนหากถูกกัดสักคำ ก็ยังเจ็บปวดจนทนแทบไม่ไหว หรืออาจถึงขั้นเป็นอัมพาตได้
เวลานี้หลี่เต้าเสวียนจึงได้ซาบซึ้งถึงมันอย่างถ่องแท้
พิษของตัวมิงค์ม่วงทองลายเสือหลั่งรินเข้าสู่ร่างเนื้อที่แหลกเหลวทรุดโทรมอยู่แล้วของเขา นับว่าเคราะห์ซ้ำกรรมซัดโดยแท้ หากมิใช่เพราะมีพลังของกระบี่เซวียนหยวนค้ำจุนไว้ หลี่เต้าเสวียนคงไม่อาจยืนหยัดอยู่ได้นานแล้ว
ตัวมิงค์ม่วงทองลายเสือขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ท้ายที่สุดกลับใหญ่โตดุจช้างเผือก มันลากร่างของหลี่เต้าเสวียนให้จมดิ่งลงไปไม่หยุด
เห็นได้ชัดว่ามันมั่นใจในพิษของตนเองอย่างยิ่ง คิดว่าเหยื่อในตอนนี้ไม่อาจขยับเขยื้อนได้อีกแล้ว
ทว่าในชั่วขณะถัดมา ลำแสงสีทองสองสายก็พุ่งขึ้นมาจากน้ำเต้าสามภพ แทงเข้าใส่ดวงตาทั้งสองข้างของมันจนบอดสนิทในพริบตา ทั้งยังมีเพลิงสุริยันลุกไหม้อยู่ในสายน้ำ เผาผลาญจนเนื้อหนังมันปริแตก ร้องโหยหวนไม่หยุดหย่อน