เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 609 เซียนแดนบูรพา ขบวนร้อยอสูรสัญจรราตรี
“เขาหลงหู่ หลี่เต้าเสวียน!”
ยามได้ยินนามนี้ ฟูจิวาระ จุนอิจิโรที่ชูกระจกแปดคืบอยู่พลันใจสั่นสะท้าน ราวกับถูกอัสนีบาตฟาดใส่
เขามองดูปรมาจารย์อาเบะที่ล้มฟุบสิ้นลมปราณไร้ชีวิต ในใจพลันบังเกิดความสิ้นหวังสุดขีดขุมหนึ่งแล่นพล่าน
ไฉนจึงเป็นเช่นนี้ไปได้?
มิใช่ว่าคณะทูตในฉางอันส่งข่าวมาบอกว่า หลี่เต้าเสวียนราชครูแห่งมหาถังกำลังบำเพ็ญเพียรอย่างสงบอยู่ในอารามเสวียนตูที่ฉางอันหรอกหรือ?
ทว่าความจริงคือ เขาผู้นี้กลับมาปรากฏตัวอยู่ที่หลางจงซึ่งห่างออกไปหลายพันลี้พอดิบพอดี
ร่างของฟูจิวาระ จุนอิจิโรสั่นเทาอย่างยากจะสังเกตเห็น เป็นทั้งความสิ้นหวังและเป็นทั้งความหวาดกลัว
แม้จะคั่นด้วยผืนทะเลกว้างใหญ่ไพศาล เขาก็เคยได้ยินตำนานของหลี่เต้าเสวียนในแดนบูรพามาบ้าง นั่นคือเซียนผู้พิทักษ์มหาถัง ผู้ฝึกตนขอบเขตจิตหยางที่ต้องตายด้วยน้ำมือเขานั้น นับสองมือก็ยังไม่หวาดไม่ไหว
ทว่าขอบเขตจิตหยาง ในแดนบูรพากลับได้รับการขนานนามว่าเป็นเซียน และไม่มีผู้ใดก้าวไปถึงมานานนับหลายร้อยปีแล้ว