เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 608 เด็ดบุปผาปลิดใบ กวาดล้างสิ้นเหล่ามาร
“ท่านหมอ ท่านหมอ?”
ฉางเล่อโบกมือไปมาตรงหน้าเขา พลางเอ่ยอย่างใส่ใจ “ท่านดีใจจนเกินไปหรือไม่เจ้าคะ? ทว่าข้าต้องบอกไว้ก่อนนะ หากท่านอาจารย์ไม่ยินยอม ข้าก็ไม่อาจรับท่านได้หรอกนะเจ้าคะ”
นางชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพึมพำเสียงเบา “ไม่รู้ว่าช่วงนี้ท่านอาจารย์เป็นอะไรไป จดหมายตอบกลับสักฉบับก็ไม่มี ฮึ ไม่เจอกันตั้งสามปี ไม่คิดถึงข้าเลยสักนิด แน่นอนว่าต้องไปหาความสำราญกับสตรีที่ไหนอยู่แน่ ๆ...”
หลี่เต้าเสวียนยื่นนิ้วออกไป อยากจะเคาะหัวนางตามสัญชาตญาณ
แต่พอยื่นไปได้ครึ่งทาง เขากลับลูบจมูกตัวเองอย่างเก้อเขิน
หากมองในแง่หนึ่ง คำพูดของฉางเล่อน้อยก็ไม่นับว่าผิดนัก หลายวันมานี้เขาอยู่เป็นเพื่อนศิษย์พี่หญิงเล่นละครสวมบทบาท ช่างสุขสำราญจนลืมสิ้นทุกสิ่งอย่างแท้จริง
ฉางเล่อมองเขาด้วยความคลางแคลงใจ เมื่อครู่อีกฝ่ายจู่ ๆ ก็ยกมือขึ้น ทำเอานางตกใจจนหดคอถอยหนีตามความเคยชิน
ความรู้สึกที่คุ้นเคยเช่นนั้น ช่างเหมือนกับเวลาอยู่ต่อหน้าท่านอาจารย์ไม่มีผิด
เจ้าคนผู้นั้นมักชอบเคาะหัวนางอยู่เรื่อย บางครั้งยังขยี้ผมนางจนยุ่งเหยิง แล้วก็หัวเราะเยาะว่าผมนางเหมือนรังไก่