เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 610 จิ้งจอกเก้าหางแห่งชิงชิว ปี้เสียหยวนจวิน
“ดวง... ดวงตะวันอยู่ในร่างของเขา...”
ฟูจิวาระ จุนอิชิโร่แหงนมองบุรุษในอาภรณ์สีเขียวครามดุจกำลังมองดูเทพเจ้า
ในที่สุดเขาก็เข้าใจว่าเหตุใดชิกิงามิพรายหิมะของตนจึงมอดไหม้เป็นเถ้าถ่าน และเข้าใจว่าเพราะเหตุใดดวงตะวันในวันนี้จึงโผล่พ้นขอบฟ้าก่อนเวลาอันควร
หรือว่าเซียนแห่งมหาถังท่านนี้... จะเป็นเทพผู้กุมดวงสุริยันกันแน่?
……
จากผู้บงการร้อยภูตสู่การกลายเป็นผู้โดดเดี่ยวไร้บริวาร ต้องใช้เวลานานเพียงใด คำตอบคือชั่วพริบตาเดียว
ทั่วร่างของเอ็น โนะ โอซูนุอาบชุ่มด้วยโลหิต บาดแผลผุดขึ้นเน่าเปื่อยทีละแห่ง ความตายของร้อยภูตสร้างผลสะท้อนกลับอันหนักหน่วงแก่เขาอย่างเห็นได้ชัด กลิ่นอายพลังจึงเหือดแห้งทรุดโทรมลงไปมาก
ทว่าความบอบช้ำที่แท้จริงกลับมาจากส่วนลึกของจิตใจ
ชิกิงามิร้อยภูตที่ตนภาคภูมิใจหนักหนา ยามอยู่ต่อหน้าบุรุษผู้นี้... กลับไร้สิ้นหนทางต่อกรถึงเพียงนี้เชียวหรือ?