เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 593 ปลดร่างบรรลุเซียน เฝ้าไว้ทุกข์สามปี
วิชาผลซิ่งจำแลงศพเป็นวิชาเต๋าที่พิศดารยิ่งนัก โดยทั่วไปมักใช้เพื่อบำเพ็ญเป็นเซียนปลดร่าง
เซียนแบ่งออกเป็นห้าประเภท ได้แก่ สวรรค์ ปฐพี มนุษย์ เทพ และผี ทว่านอกจากเซียนทั้งห้านี้แล้ว แท้จริงยังมีเซียนอีกประเภทหนึ่ง มีนามว่าเซียนปลดร่าง
คัมภีร์อู๋ซ่างมี่เย่า บรรพที่แปดสิบเจ็ดกล่าวไว้ว่า "อันการปลดร่างนั้น คือการแปรเปลี่ยนของรูปกาย คือการลอกคราบหลอมรวมแห่งแก่นแท้ คือการหลบเร้นแปรผันของสังขาร"
ฝ่ายเต๋าเชื่อว่า เมื่อผู้ฝึกตนบรรลุมรรคาแล้ว สามารถละทิ้งสังขารเนื้อหนัง หรืออาศัยสิ่งของจำแลงแทนความตาย เพื่อตบตาฟ้าดิน ลอบปิดบังความลับสวรรค์ จากนั้นจึงละสังขารบรรลุเซียน มีชีวิตอมตะไม่ดับสูญ
โดยทั่วไปมักใช้รองเท้า ไม้เท้า หรืออาวุธเป็นสิ่งจำแลงแทนความตาย ดังเช่นพระโพธิธรรมจาริกสู่ทิศบูรพา คราหวนคืนประจิมทิ้งไว้เพียงรองเท้าข้างเดียว ต่อมาเมื่อผู้คนเปิดสุสานของท่าน ก็พบเพียงรองเท้าหนึ่งข้าง มิได้มีอัฐิเหลืออยู่แต่อย่างใด
อีกทั้งท่านปรมาจารย์เก๋อเสวียน ไท่จี๋จั่วเซียนกงแห่งสำนักหลิงเป่า ก็เล่าลือกันว่าปลดร่างบรรลุเซียนเช่นกัน
เซียนปลดร่างนับเป็นเซียนชั้นต่ำ มิได้จัดอยู่ในเซียนทั้งห้า จึงถูกขนานนามอีกชื่อหนึ่งว่าซ่านเซียน ถือเป็นหนทางลัดในการบรรลุเซียนรูปแบบหนึ่ง ซึ่งสามารถหลบเลี่ยงทัณฑ์สวรรค์ได้