กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 562 ตะวันจันทราในน้ำเต้าหลอมขุยหนิว สี่กระบี่ในหีบสยบสิงเทียน!
“ศิษย์พี่ ท่านคงไม่ได้บรรลุเป็นเซียนไปแล้วหรอกนะ...”
ไท่เวยอดถามขึ้นมาไม่ได้
อิทธิฤทธิ์ท่านี้ของศิษย์พี่น่าตระหนกเกินไปจริง ๆ จนจิตกระบี่ของนางยังต้องหวั่นไหวตามไปด้วย
จักรวาลในฝ่ามือ เพียงดีดนิ้วก็กักขังสัตว์เทพขุยหนิวในตำนานไว้ได้ เกรงว่าเซียนแท้แต่โบราณกาลก็คงทำได้เพียงเท่านี้กระมัง
หากผู้ที่ถูกขังอยู่ในฝ่ามือเป็นตนเอง จะสามารถพึ่งพากระบี่ในมือฟันผ่าฟ้าดินผืนนั้นให้เปิดออกได้หรือไม่?
หลี่เต้าเสวียนหัวเราะอย่างเปิดเผยแล้วเอ่ยว่า “ข้าอยู่เพียงขั้นจิตหยางขั้นกลาง ยังห่างไกลจากการบรรลุเซียนอยู่อีกบ้าง เพียงแต่ในด้านอิทธิฤทธิ์เคลื่อนดาราสับเปลี่ยนดาวนี้ ข้ามีข้อหยั่งรู้มากกว่าคนทั่วไปเล็กน้อยเท่านั้น”
ไท่เวยส่ายหน้า มิได้เอ่ยคำใด
หลี่เต้าเสวียนมองสายแสงอสนีบาตที่พุ่งพล่านกะพริบวาบอยู่กลางฝ่ามือ แม้ด้วยกายครึ่งเซียนของเขา ยังสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดจาง ๆ
ภายในร่างของเจ้านี่ดูเหมือนจะมีอานุภาพสายฟ้าอันไร้ขอบเขต ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเอาเสียเลย