เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 563 ธนูฟ้าดิน ศรสะท้านฟ้า คัมภีร์ไท่ซ่างว่าด้วยผลแห่งกรรม
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสิงเทียนที่มีดวงวิญญาณหาญกล้าไม่ดับสูญ หลี่เต้าเสวียนมิได้ใช้กระบี่บินในกลักอีก ทว่ากลับหลับตาลง
ร่างเงาสายหนึ่งเปล่งประกายแสงทองหมุนวนพวยพุ่งออกมาจากจุดไป่ฮุ่ยบนกระหม่อมของเขา หน้าตาละม้ายคล้ายเขาทุกประการ กลิ่นอายแกร่งกร้าวเป็นหยางแท้ ราวกับดวงสุริยันดวงโตกำลังลอยเด่นขึ้นสู่เวหา
วิชาเต๋าถอดจิตหยาง!
ดวงจิตหลี่เต้าเสวียนแยกออกจากร่าง เจตกระบี่อันลึกล้ำไพศาล หลุดพ้นจากโลกียวิสัยพลันทะยานขึ้น จนทำให้ดวงจิตของเขากลายสภาพเป็นกระบี่เล่มหนึ่ง พุ่งวาบเข้าใส่สิงเทียน
แมกไม้ ศิลาผา แผ่นดินโดยรอบ ล้วนปริแตกเป็นเสี่ยง ๆ ใต้กระบี่เล่มนี้ กระทั่งห้วงมิติและกาลเวลาก็คล้ายถูกสะกดหยุดนิ่ง ราวกับระหว่างฟ้าดินเหลือเพียงลำแสงกระบี่อันตราตรึงใจสายนี้เพียงหนึ่งเดียว
ผู้คนมองดูคมกระบี่นี้ คล้ายดั่งได้เห็นเซียนชุดขาวผู้หนึ่ง ถือกระบี่ร่ำสุราอย่างอาจหาญ เมามายเอกเขนกบนเมฆขาว สะบัดแขนเสื้อปล่อยงูเขียวท่องทะเลบูรพา สัญจรอย่างผ่อนคลายในตลาดอึกทึกประหนึ่งเซียนแท้
มรดกตกทอดแห่งปรมาจารย์หลี่ว์ เจตกระบี่เร้นฟ้า!
วิชากระบี่นี้คือกระบี่ปัญญาแห่งการบำเพ็ญ ตัดขาดกิเลส โลภ โกรธ หลง แม้ต้องหัวเราะเยาะ ด่าทอ หรือเผชิญโลกียวิสัยหมื่นจั้ง ก็ยังคงสง่างามเปี่ยมเสน่ห์ โดยที่วิถีแห่งตนมิผันแปร